Samozwańczymi naprawiaczami Polski są rozgadani politycy opozycji i publicyści, którzy na wszystkie polskie bolączki mają gotowe recepty. Gadają, gadają i tylko gadają, bo żadnego sensu w tym gadaniu nie ma.
Rozgadani zapominają o mądrej przypowieści nakazującej najpierw myśleć, a potem mówić. Nigdy odwrotnie.
Na przykład PIS i SP proponują zlikwidowanie niezależności prokuratury i powrót do połączenia funkcji generalnego prokuratora z funkcją ministra sprawiedliwości. Zabawne jest to szczególnie w ustach Zbigniewa Ziobry, który funkcje tę pełnił i bardzo gorliwie praktykował dyrygowanie prokuraturą w imię interesu politycznego swojej rządzącej wówczas partii. To naganne postępowanie p. Ziobry było przecież jednym z głównych argumentów uniezależnienia prokuratury od rządu. Tak więc ten bezsensowny postulat, podyktowany jest urażoną ambicją przegranego i skompromitowanego b. ministra sprawiedliwości.
Czyli puste gadanie.
Publicystka Gazety Wyborczej p. Renata Grochal mocno gani premiera (Gazeta z 23 sierpnia), że w PO nikt nie pracuje nad obiecanymi przez niego regulacjami ograniczającymi nepotyzm. Dla p. Grochal świeżym przykładem nepotyzmu w ministerstwie rolnictwa jest – już za nowego ministra – wypłacenie odprawy zwolnionej z funkcji szefowej gabinetu politycznego b. ministra. Tak to oburzenie opisuje: „Gdyby minister serio potraktował polecenie premiera dotyczące walki z kolesiostwem kazałby b. szefowej gabinetu zwrócić odprawę. Co z tego, że miała do niej prawo, skoro z daleka czuć, że przekroczono tu granicę dobrego smaku.”
To także typowe i bezmyślne gadanie dla samego gadania. Gdyby minister zabronił wypłaty odprawy, przegrałby w sądzie i naraził swój resort na dodatkowe koszty. Ale dla publicystki bezmyślnie piszącej, to bez znaczenia, przecież ona walczy ze złymi obyczajami i nie zauważa, że robi to bezsensownym gadaniem , a nawet szkodliwym, bo lekceważącym prawo.
Dla sprawiedliwości trzeba jednak wspomnieć, że zdarzają się wypowiedzi rozsądne. Niespodziewanie pozytywnie zaskoczył mnie tym razem p. Jacek Żakowski, który o nepotyzmie napisał rzecz mądrą i godną przytoczenia (GW z 27 sierpnia):
„Nie ma na co liczyć, że Tusk nas z nepotyzmu wyzwoli ani, że jego bezczynność rozgrzeszy naszą bezczynność pytając co Tusk jako premier zrobił w sprawie nepotyzmu dla kraju, warto pomyśleć, co ja – jako pracownik albo obywatel – w tej sprawie zrobiłem/łam dla mojej firmy czy gminy. To nie jest sprawa rządu. To jest sprawa odpowiedzialności każdego.”
Niech więc to ostatnie zdanie (pogrubione) będzie optymistyczną jaskółką zapowiadającą, że nie wszystko stracone i wróci obyczaj przemyślanego mówienia, a nie tylko bezmyślnego paplania byle tylko mówić.
Co prawda jedna jaskółka wiosny nie czyni, ale może ją zapowiadać. Więc jest nadzieja.



Komentarze
Pokaż komentarze (2)