Mam dylemat z jednoznaczną oceną sejmowego wystąpienia premiera Donalda Tuska. Przyczyny owego dylematu mają źródło w komentarzach cenionych przeze mnie komentatorów gospodarczych (GW z 13 października):
Witold Gadomski o projekcie powołania państwowego holdingu inwestycyjnego (fundusz inwestycyjny):
„Pomysł jest niebezpieczny. Po pierwsze powstać ma kolejny moloch zarządzany wedle klucza politycznego. Politycy będą określali, na co warto wydawać pieniądze, a na co nie. Lokalni partyjni kacykowie znajdą kolejne miejsce do wstawiania swoich pracowników i kuzynów. Podobne państwowe molochy na całym świecie są mniej efektywne niż prywatne spółki. Potrafią wydawać pieniądze, ale nie umieją ich zarabiać. Po kilku latach maże się okazać, że państwowy majątek włożony do spółki poważnie się skurczy, a efekty wydawania pieniędzy są słabe.”
To argumenty przekonujące.
Prof. Stanisław Gomułka:
„Oczekiwałem, że premier zapowie działania, które podtrzymają zamiar utrzymania dyscypliny w finansach publicznych zmierzającej do zawieszenia procedury nadmiernego deficytu. Że do tego dojdzie zmniejszenie spadku inwestycji publicznych w stosunku do zapowiedzi i wreszcie – że pojawią się jakieś rozwiązania dotyczące rynku pracy z tą myślą, żeby zmniejszyć wzrost bezrobocia. I rzeczywiście w tych trzech obszarach premier przedstawił stanowisko rządu. W sposób zadawalający.”
Ta opinia potwierdza wiarygodność intencji rządu.
W takiej sytuacji obserwator życia politycznego i wyborca (taki jak ja) musi sobie odpowiedzieć na pytanie: czy opinie w/w komentatorów – znawców gospodarki – są rzeczywiście diametralnie różne w ocenach? Odbieram je równoprawnie jako trzeźwe oceny programu rządowego, zatroskanego o przyszłość Polski w trudnym, kryzysowym otoczeniu Europy.
Sceptycyzm p. Gadomskiego wywodzi się z praktyk dużo gorszych efektywności finansowych w państwowych podmiotach gospodarczych na tle prywatnych i powinien wzbudzić refleksję rządu.
Zaś ostrożnie pozytywna ocena zamierzeń rządu przez prof. Gomułkę uwiagygadnia rząd w działaniu na rzecz stabilności finansów publicznych i ograniczenia bezrobocia. Ostrożność owa to także powód do wzbudzenia rządowych refleksji
Na tle powyższego istnieją solidne podstawy także do obywatelskiego wotum zaufania dla rządu (oprócz sejmowego) dla umożliwienia mu zrealizowania tych ambitnych planów.
Pozostaję więc nadal umiarkowanym optymistą co do utrzymania się Polski na czołowym, gospodarczym miejscu w Europie.


Komentarze
Pokaż komentarze (21)