Kolejny skandal. Tym razem na krytym stadionie narodowym gdzie deszcz zalał boisko uniemożliwiając rozegranie meczu z Anglią. Trwa „śledztwo” kto za to odpowiada?
Fakt ten uradował przeciwników rządu – a głównie premiera – którzy radośnie wracają do retoryki o winie Donalda Tuska za nieudolne państwo. Tej nieudolności przypisuje się także nie zamknięcie wczoraj dachu na stadionie. Te „zaniedbania” dokłada się do wcześniejszych zarzutów w sprawie Narodowego: np. o nieterminowości prac inwestycyjnych, o złym stanie murawy, o niesprawnej łączności i wadliwych przejściach awaryjnych.
Dezawuowanie państwa polskiego z nienawiści do premiera przybiera już postać paranoi. Dzisiejsza GW woła dużymi literami „Jak rodzić panie premierze?”, wczorajsza informuje o dramacie eksmisyjnym rencistki z dorosłym synem wałkoniem, którzy latami nie płacili czynszu i odrzucili propozycje mieszkania socjalnego (z c.o. i ciepłą wodą) za miesięczny czynsz – uwaga! 41,62 zł. To zdarzenie posłużyło lewakowi, Piotrowi Ikonowiczowi za niewybredny atak na państwo.
Wyolbrzymianie dramatów mieszkaniowych w Polsce to już norma w walce z własnym państwem. Gazeta (z 17 października) tak opisuje przypadek rzekomo biednej lokatorki z Bydgoszczy:
„Ostatnia lokatorka z kamienicy na przedmieściu Bydgoszczy określana w lokalnej prasie jako „Pani Grażyna” nie mieszkała tutaj wcale, tylko przychodziła gdy zjawiali się dziennikarze. Pokazywała w jakich warunkach musi mieszkać i to działało.”
Oto przykłady moralnej degrengolady przeciwników obecnej władzy, przeciwników, którzy są gotowi podpalić Polskę, byle tylko odsunąć od rządzenia znienawidzonego Donalda Tuska i jego ekipę, której przewodzi. To jest smutne i niebezpieczne zjawisko. Tym bardziej, że zadziwiająco ochoczo dołączają do tego media, które z obłudną pasją przypominają ciągle o swojej społecznej misji, nie uznając jednak za stosowne informować społeczeństwa o pasożytach społecznych, latami unikającymi płacenia czynszu i dewastującymi mienie komunalne.
Dlaczego o tym piszą tak niewiele? Bo to nie jest poczytne. Poczytny jest zaś populizm w ramach którego tak często i dużo bełkocze się o misji publicznych mediów.
Historia Polski zna smutne doświadczenia w niszczeniu państwa w imię interesu jakiejś grupy społecznej. Dzisiaj taką grupą są populiści i usłużne im media.
Kto temu szaleństwu da odpór?


Komentarze
Pokaż komentarze (38)