Przemysław Jedlicki w artykule „Miasta rządzą Polską” (GW z 22 grudnia) prezentuje miejscowości miejskie, które efektywnością rządzenia biją na łeb rząd RP.
Autor wylicza, że prezydenci, wójtowie, i burmistrzowie dają pracę ok. 250 tysiącom osób, a w przyszłym roku zainwestują ponad 10 mld. zł. (Warszawa – 3,29 mld., Katowice – 800 mln., Lublin i Wrocław po ponad 600 mln.). Miasta wojewódzkie są właścicielami ok. 250 spółek komunalnych.
Autor opisuje, że w miastach został dokonany duży skok cywilizacyjny, który nastąpił min. dzięki funduszom unijnym. Fundusze te proceduralnie wymogły zaciągania pożyczek, które po obywatelsku wymuszają oszczędniejsze gospodarowanie finansami samorządów na rzecz spłaty kredytów. To znakomity przykład obywatelskiej powściągliwości na rzecz rozwoju regionalnego.
Inny przykład wzrostu poczucia obywatelskości mieszkańców Polski regionalnej, to darzenie przez społeczności lokalne sympatiami wyborczymi dobrych gospodarzy, którym wielokrotnie powierza się funkcje włodarzy miast i gmin. Autor pisze, że z niedawnych badań PBSDGA dla „Gazety” wynika , że prezydentom ufa 60 % mieszkańców. Najwyższe, sięgające 80% zaufanie mieli Rafał Dutkiewicz z Wrocławia i Tadeusz Ferenc z Rzeszowa.
Dla silnego zaakcentowania rosnącej roli obywatelskiej siły samorządów terytorialnych warto w całości zacytować końcowy fragment artykułu – za: http://wyborcza.pl/1,75478,13096692,Miasta_rzadza_Polska.html
„Miasta domagają się większego udziału w podatku PIT. Przypominają, że Polska rozwija się głównie dzięki nim. W latach 2009-11 wydały na inwestycje ok. 42 mld zł, wybudowały jakieś 8 tys. km dróg, kupiły setki autobusów i tramwajów, ułożyły tysiące kilometrów kanalizacji, wzniosły dziesiątki hal sportowych i basenów, a rocznie wydają blisko 3 mld na remonty i budowę szkół oraz przedszkoli. Dla porównania roczne wydatki państwa na inwestycje to ok. 15 mld zł.
W 12 największych miastach powstaje ponad 40 proc. PKB Polski, a jeśli doliczyć sąsiadujące mniejsze miasta, liczba ta urośnie do prawie 70 proc. PKB. To od prezydentów, ich sukcesów lub porażek, zależy rozwój Polski i zadowolenie z życia milionów ludzi. Bycie posłem, a nawet ministrem dla zdolnego samorządowca będzie degradacją i polityczną emeryturą. W końcu rządzić Polską można z własnego miasta”
Oto kredo obywatelskiej samorządności, która mimo jeszcze wielu niedoskonałości potwierdza wyższość gospodarczego rozsądku obywateli i ich regionalnych liderów od rozgadanych, skłóconych parlamentarzystów mocno zakłócających rządzenie państwem przedkładaniem sztucznych problemów ideologicznej propagandy nad merytorycznością zagadnień ważnych dla dobrego funkcjonowania państwa jako wspólnego dobra nas wszystkich.
Te optymistyczne sygnały dowodzą, że obywatelska świadomość Polaków dojrzewa w samorządności lokalnej skąd będzie promieniować na cały kraj odmawianiem zaufania partyjniackim politykom na korzyść popierania pragmatyków dobrego gospodarowania, wzorowanych na obywatelskiej samorządności.
To dobry prognostyk u progu nowego 2013 r.


Komentarze
Pokaż komentarze (5)