Obraźliwe, wzajemne wymyślanie sobie publicystów i polityków w debatach publicznych jest tak powszechne, że to nie robi już żadnego wrażenia na czytelnikach, słuchaczach i widzach.
Obowiązek dotrzymywania danego słowa – do niedawna symbolu ludzi uczciwych, godnych zaufania i zasługujących na szacunek – został wyparty z naszej kultury intelektualnymi dywagacjami usprawiedliwiającymi rozszerzającą się patologią obyczajów społecznych.
Zdezelowane pojęcie kultury, ignorujące normy współżycia społecznego, w tym cechę dotrzymywania słowa, to dowód pauperyzacji intelektualnej społeczeństwa, które utraciło wrażliwość na permanentne, intelektualne matactwa wielu publicystów i polityków.
Publiczną polemikę w tej sprawie prowadziły ze sobą na łamach GW (13 luty) panie Katarzyna Bratkowska i Ewa Milewicz na temat udziału kobiet – polityczek w życiu publicznym. P. Bratkowska mówi o kobiecej lojalności na przykładzie awantury o marszałkinię sejmu p. Wandę Nowicką w tle z Anny Grodzkiej. Bratkowska uznaje zachowanie pań Nowickiej i Grodzkiej za lojalne wobec siebie, zaś Milewicz udowadnia zupełnie coś przeciwnego.
Oto argumenty Ewy Milewicz z publicznej „spowiedzi” obu pań w programie u Katarzyny Kolendy – Zaleskiej w TVN24 zacytowane w trzech krokach:
· krok pierwszy: Nowicka obiecuje w swoim klubie, że jeśli Sejm jej nie odwoła, to sama zrezygnuje. Tak obiecała.
· krok drugi: Nowicka namawia Grodzką na kandydowanie na wicemarszałka. Grodzka się decyduje. Przed kamerami wyciąga rękę na znak zwycięstwa.
· krok trzeci: Nowicka zaczyna się wahać. Bo różne środowiska ją namówiły (?), żeby nie rezygnowała. Grodzka tak to komentuje: Wanda podjęła decyzję w ostatniej chwili, że nie rezygnuje z wicemarszałka.
Grodzka w TVN24 mówi elegancko, że to jest problem i nie wie jak zagłosuje w sprawie odwołania!
Zadziwiające, że ten akt „lojalności” p. Nowickiej popierają polskie ruchy feministyczne bez cienia wątpliwości o oczywiście nagannej postawie moralnej p. wicemarszałek, zarówno w matactwie na temat przyjęcia nagrody pieniężnej, jak i obietnic rezygnacji z funkcji wicemarszałka.
Także dla wielu publicystów zachowanie p. Nowickiej nie jest w żaden sposób naganne. Norma!
A tak demaskuje Wojciech Maziarski łamanie słowa prze Rafała Ziemnkiewicza, który niegdyś oświadczył, że „nigdy z Hajdarowiczem (wydawca „Rzeczpospolitej”) nie wejdzie w alianse” , a teraz pełno go na jej łamach.
O niegdysiejszych obietnicach Jarosława Kaczyńskiego – przypomnę tylko mimochodem –, że nie będzie premierem, kiedy jego brat będzie prezydentem. A jak było pamiętamy.
Oto dowód zaniku honorowych postaw osób publicznych w konfrontacji z możliwością utraty apanaży w razie dotrzymania przez nich danego słowa. Wygrywa pazerność materialna nad postawami honorowymi, a to oznacza utratę publicznego zaufania. Oznacza i nic poza tym!
Oto kondycja etyczno – moralna polityczno – publicystycznego establishmentu i niestety wyborców. Do tego doszło, a co dalej – nie wiadomo!


Komentarze
Pokaż komentarze (19)