Normalność, to zrównoważenie zjawisk zadowolenia z niezadowoleniem. Polska znacznie odbiega od takiej normalności za sprawą medialnego kształtowania opinii publicznej upartym jej epatowaniem natłokiem wieści złych, obrazem ludzi niezadowolonych, zgorzkniałych, roszczeniowych.
Wspomnę tylko o telewizyjnych doniesieniach informacyjnych naszpikowanych w większości pesymizmem, wizją samych nieszczęść, wręcz katastrofą ludzkiej egzystencji.
Równoważnych doniesień pozytywnych brak chociażby o tym, że nastąpił bezprecedensowy skok Polski w rankingu zamożności państw Unii Europejskiej. Eurostat poinformował, że w ubiegłym roku dochód w naszym kraju w przeliczeniu na mieszkańca osiągnął 61 proc. średniej unijnej. W 2008 r. był aż o 5 punktów niższy.
To efekt relatywnie dobrej kondycji naszej gospodarki. Jako jedyny kraj w UE Polska uniknęła w 2009 roku recesji. Gdy PKB w całej Unii skurczył się aż o 4,2 proc., polski PKB zwiększył się o 1,7 proc. Właśnie dzięki temu po raz pierwszy przekroczyliśmy symboliczny próg 60 proc. średniej europejskiej. Jeszcze 10 lat temu wskaźnik ten wynosił zaledwie 48 proc.
Taką optymistyczną wiadomość podaje się na dalszych stronach prasy i w nocnych audycjach informacyjnych TV.
Parafrazując powiedzenie z czasów gierkowskich, że: „dziennik TV to 45 minut dobrobytu w Polsce”, to obecne serwisy informacyjne śmiało można nazwać „30 minut polskiej nędzy i rozpaczy”. To jest właśnie dowód tej nienormalności.
Czołowym akcentem wiadomości w okresie przedświątecznym, jest dowodzenie, że 80% społeczeństwa wydają na święta mniej niż w ubiegłym roku. Zaś informacje o karygodnym marnowaniu w Polsce gigantycznych ilości żywności pokazano raz w godzinach nocnych.
Krytyka rządu polega w Polsce na obsesyjnym obrażaniu premiera i członków jego gabinetu niewybrednymi przeinaczeniami nazwisk i imion, co świadczy o braku pragmatycznych zarzutów uzasadnionych ważnymi okolicznościami gospodarczymi i budżetowymi państwa.
Wolność religijna jest w Polsce bezdyskusyjna, powiedziałbym nawet nadużywana przez hierarchów polskiego Kościoła. Jednak wbrew tym faktom toruńskie media o. Tadeusza Rydzyka donoszą na okrągło o dyskryminacji, ba nawet o prześladowaniu katolików. Podobnie kłamie się o braku demokracji w Polsce.
O prawdziwej normalności mówią głównie przysłowia, o których jakby zapomniano, choćby o takich:
„Nie ma domu bez ułomu”, "Nie ma raju bez syku węża” czy „Nie ma róży be kolców”.
Z OKAZJI ŚWIĄT WIELKANOCNYCH WSZYSTKIM TU ZAGLĄDAJĄCYM ŻYCZĘ RADOŚCI ŚWIĘTAWANIA W ZDROWIU I DOBRYM SAMOPOCZUCIU.
Patrząc na różę podziwiajcie urodę kwiatu, z zupełnym ignorowaniem kolców!
Wszystkiego dobrego!


Komentarze
Pokaż komentarze (6)