Trzecia rocznica tragedii smoleńskiej obfituje w publikacje, dyskusje, tezy bazujące na tragedii. Świat dziennikarski prześciga się w prezentowaniu mocno ocennych przeciwieństw w rozumieniu przyczyn katastrofy.
Media miast studzić te emocje, mocno je podgrzewają antagonizmami wyznawców różnych teorii przyczyn katastrofy. Wszystkie te teorie mają swoich zwolenników i przeciwników, którzy kierują się wyłącznie sympatiami lub antypatiami do ich autorów kolportując dalej ich teorie.
W ten sposób jest kształtowana opinia publiczna.
Dlatego bulwersuje ekscytacja mediów wynikami sondaży na temat katastrofy, że 30% respondentów wierzy w zamach na prezydenta, 54% uważa, że nie zostały wyjaśnione wszystkie kwestie wypadek powodujące, reszta ufa Komisji Millera.
Bulwersuje, bo przecież poglądy wyrażone w sondażach są odzwierciedleniem właśnie medialnej wrzawy, a nie osobistymi poglądami respondentów opartymi na poznanych faktach. Respondenci faktów nie znają, oni przyjmują lub odrzucają imputowane im przez media różnorodne publicystyczne opinie.
To samonapędzający się mechanizm. Najpierw syci się opinię publiczną różnorodnością tez i poglądów, a następnie bada, ile zwolenników one mają. Tak pozoruje się obraz rzekomych postaw społecznych w różnych sprawach.
To wiedza dla naiwnych. Trzeba bowiem przyjąć do wiadomości, że jesteśmy masą społeczną urabianą – niby plastelina – przez świat medialny na potrzeby owych medialno-politycznych prestidigitatorów.
A królikiem wyciąganym z kapelusza są sondaże.
Nie ulegajmy manipulatorom pozorów!


Komentarze
Pokaż komentarze (14)