Wolność słowa w demokracji jest wartością zaliczaną do ważnych konstytucyjnych praw obywatelskich. Czyli, każdy obywatel ma prawo mówić (gadać), co chce, bez obowiązku dbania o sensowność swojej wypowiedzi.
Obserwując polskie debaty publiczne (także na forach internetowych) widać jak na dłoni duże braki u dyskutantów poczucia sensowności wypowiedzi. To smutny obraz bylejakości bajdurzenia na tematy ważne, co w odbiorze powszechnym ujmuje tym sprawom ich należyta wagę.
Zbliża się 4 czerwca, ważna historycznie data pokojowego przełamania w Polsce w 1989 r. monopolu władzy komunistów przez przeprowadzenie w pełni demokratycznych wyborów do Senatu i pół demokratycznych do Sejmu. Owocem tych wyborów był pierwszy po wojnie niekomunistyczny rząd. Cały świat zaniemówił ze zdziwienia, że Polakom bez przelewu krwi udało się tego dokonać.
Norman Davis – znany historyk brytyjski – rok 1989 w Polsce nazwał poprawką do 200 lat wcześniejszej rewolucji francuskiej. Wydarzeniem kluczowym dla rewolucji nad Wisłą były pierwsze po wojnie prawie demokratyczne wybory na wschód od Łaby. Świat wówczas wstrzymał oddech. Bukmacherzy zakładali się, czym to się skończy. Wiadomo, że pogrom PZPR został przyjęty z popłochem w KDL-ach, a Causescu formalnie zaproponował zbrojną krucjatę. Pomimo wielkich chmur, wszystko dobrze się skończyło, co dla wielu było zaskoczeniem. (cytat za:http://fakt-opinie.salon24.pl/107844,o-4-czerwca-rybinski-rolicki-wildstein-morozowski.
Dzisiaj niemało jest w Polsce deliberatów kwestionujących ten historyczny sukces, bezrozumie obsypywany często deprymującymi określeniami typu: „Targowica”, „zdrada ideałów Sierpnia”, „komunistyczny podstęp”, „NKW-dowska prowokacja”, „okrągłostołowy spisek”, „magdalenkowa zmowa” i wiele temu podobnych idiotycznych określeń. Tak wygląda świadomość polityczno – historyczna (czyli jej brak) piewców powyższych oskarżeń kierowanych pod adresem opozycji demokratycznej, która ośmieliła się pokojowo przejąć w Polsce władzę zamiast zdobyć ją w boju topiąc w krwi komunistycznych uzurpatorów. Po realizacji takiego, krwawego scenariusza ileż to przybyłoby nam bohaterów oddających życie za demokrację, ileż byłoby dzisiaj okazji do kultywowania martyrologii polskiego bohaterstwa?
W opinii tych deliberatów demokracja osiągnięta pokojową drogą ugody zwycięzców i zwyciężonych, bez egzekucji dotychczasowych niedemokratycznych władców Polski Ludowej i pozostawienia ich (o zgrozo) bez rygorystycznych sankcji karnych, to wyraźny przejaw braku polskiego patriotyzmu z pierwiastkami zdrady narodowej.
Dlaczego takie gadanie nazywam bełkotem? Bo charakteryzuje się ono pozbawionym sensu tekstem w obliczu jasnych i czytelnych, w pełni naukowo potwierdzonych chlubnych dziejów najnowszej historii Polski.
Równa wolności słowa jest wolność w doborze ocennych przymiotników tego słowa. Korzystając z tej wolności wszystkie deliberacje potępiające historyczne znaczenie 4 CZERWCA 1989 R. w dziejach Polski nazywam bezrozumnym BEŁKOTEM.


Komentarze
Pokaż komentarze (5)