Ostatni tydzień medialnie należał do polskiej lewicy od lewa do prawa.
Na użytek tej notki dokonałem kwalifikacji owej lewicy na antykatolicką i katolicką. Antykatolicka, to ta o twarzy Palikowa, Millera, Oleksego, Kwaśniewskiego, a w odmianie feministycznej Środy, Graff, Szczuki, czy Bochniarz. Zaś katolicką reprezentują oblicza wielu biskupów Polskiego Kościoła w tym abp Depy (ostatnio na Jasnej Górze), o. Mateckiego (podprzeora Paulinów), o. Rydzyka oraz polityków: J. Kaczyńskiego, P. Dudy, A. Jaworskiego, P. Glińskiego i innych.
Miniony tydzień obrodził lewicowymi kongresami, marszami i kazaniami. Zafundowały je sobie feministyczne ruchy kobiet, Sojusz Lewicy Demokratycznej – pod nazwą Kongres Polskiej Lewicy – oraz katolicki ruch pod patronatem Paulinów na Jasnej Górze.
Kongres Kobiet powtarzał głoszone od lat postulaty takie jak: parytety na listach wyborczych i pełna liberalizacja obyczajów (związki partnerskie, homoseksualne) oraz przemodelowanie rodziny w stylu gender [termin zaczerpnięty z języka angielskiego, obecnie wykorzystywany w języku polskim do określenia płci kulturowej lub płci społecznej – w odróżnieniu od płci określanej jako płeć biologiczna (ang. sex)[(http://pl.wikipedia.org/wiki/Gender)], który eliminuje rozróżnienie płciowe rodziców na rzecz „płci społecznej”, czyli tata może być mamą, co feministki nazywają nową formą demokracji. Paradoksalnie z tej nowej formy demokracji wzięło się antydemokratyczne hasło Kongresu „Obalmy Mit Matki Polki”. To mówi samo za siebie!
Podstawowe motto Kongresu Kobiet „Partnerstwo, Solidarność, Różnorodność” było też przewodnim hasłem ostatniej Parady (Marszu) Równości, co jest dowodem lewicowej wspólnoty idei Kongresu i Marszu. Szablon i nuda.
Kongres Polskiej Lewicy (SLD) na Stadionie Narodowym rozbrajająco szczerze odkrył polityczną przyłbicę odśpiewaniem „Międzynarodówki”. To także powtórka z populistycznych postulatów komunizmu dot. „sprawiedliwości społecznej”, „godnej płacy za godną pracę”, likwidacji „pustyni biedy”, zastąpienie mieszkalnych kontenerów „prawdziwymi mieszkaniami” (dot. eksmitowanych), dobranie się do portfeli bogatych zakończone zawołaniem o jedność lewicy.
Panelami dyskusyjnymi na Kongresie kierowali tacy lewicowi intelektualiści jak:
· Grzegorz Kołotko – GOSPODARKA. Rekomendując Kołotkę Miller oświadczył zabawnie: „kiedy Kołodko był ministrem finasów w rządzie Millera, to „rosło to co miało rosnąć, a co miało spadać spadało”.
· Jacek Żakowski – PRZYSZŁOŚC DEMOKRACJI. (Wczoraj w notce pt. „Jacka Żakowskiego Postrzeganie Rzeczywistości” przybliżyłem socjalistyczną rolę Żakowskiego w polskiej publicystyce).
· Roman Kurkiewicz – USPOŁECZNIENIE KULTURY. (Kurkiewicz ostatnio pozuje na oświeconego socjalistę!)
Podsumowując kongresowe dokonania tej Lewicy można je spointować krótko, że prezentowana na tym Kongresie lewicowość to odgrzewane socjalistyczne kotlety z czasów PRL-u z symboliczną Międzynarodówką na czele. Żenada!
Równie żenujący był Ogólnopolski Kongres Katolików na Jasnej Górze pod hasłem „stop ateizacji”. Dlaczego żenujący, bo hasło „stop ateizacji” niedwuznacznie sugeruje, że ateizm wypiera katolicyzm. A to jest zwykła demagogia głoszona na polityczny użytek Prawa i Sprawiedliwości, partii pozbawionej racjonalnego programu społeczno – gospodarczego i niczym feministki usiłującego ten bolesny brak zastąpić tematyką światopoglądową dla zjednanie sobie radio – maryjnego elektoratu i części hierarchów Kościoła Katolickiego z politycznymi planami skutecznego oddziaływania na władze państwowe, co im wyraźnie obiecuje Jarosław Kaczyński. To jedyny polityk, któremu częstochowscy włodarze Jasnej Góry udostępniają bez żenady jasnogórską ambonę.
Postulaty polityczne OKK nie odbiegają zasadniczo od postulatów lewicy antykatolickiej, a różnią się tylko tym, że są głoszone pod patronatem Episkopatu Polskiego, Radia Maryja i Ojców Paulinów
Pomijam wstydliwą dla uczestników demagogię polityczną obrazowaną takimi absurdalnymi zarzutami pod adresem III RP jak:
· Polska krajem pseudodemokratycznym – o. Sebastian Matecki podprzeor Jasnej Góry.
· Polska krajem dyskryminowanych katolików – poseł PIS Andrzej Jaworski, szef parlamentarnego zespołu ds. przeciwdziałania ateizacji Polski
To właśnie dowodzi niechęci owych mówców do obecnej demokratycznej Polski pozbawiającej ich przywilejów wyznaniowych.
Wszyscy, od prawa do lewa wymienieni wyżej „lewicowcy” używali prawie takiej samej, populistycznej retoryki: obniżenie wieku emerytalnego do tego sprzed reformy, niedziele wolne od handlu, wyższe zarobki, niższe koszty utrzymania, itd., itp. Kaczyński perorował jeszcze dodatkowo o zmianie konstytucji z obowiązkowym religijnym wstępem: „W imię Boga w Trójcy świętej jedynego”, czym odróżnił się od lewicowców antykatolickich w nadziei zasłużenia na poparcie włodarzy Kościoła Katolickiego w Polsce. Najpewniej się nie zawiedzie.
Ta notka to żart wychodzący naprzeciw marzeniom Lecha Wałęsy o silnej lewej nodze polskiej polityki. Żart pokazujący, że marzenie Wałęsy właściwie się spełniło. W polityce polskiej jest ta lewa noga z tym tylko, że jest ona mocno chroma. Mocno!


Komentarze
Pokaż komentarze (1)