Ze wszystkich gazet biją w oczy tytuły o referendach odwołujących samorządowych liderów miast i związanych z tym partyjnymi kampaniami wyborczymi tam przeprowadzanymi na rzecz politycznych kandydatów, szykowanych na zwolnione (w trybie referendum) miejsca burmistrza lub prezydenta.
Słynne zawołanie PIS-u: „wczoraj Rybnik, dzisiaj Elbląg, jutro Polska” wymownie oddaje charakter i cel owego partyjniackiego angażowania się w wybory samorządowe, tam właśnie gdzie nie powinno być partyjnictwa.
Katarzyna Kolęda Zalewska ma pretensję do premiera Tuska (GW z 25 czerwca) za wypowiedź, że w sprawie prezydent Warszawy premier ani nie poleca referendum, ani go nie rekomenduje. Kolęda uważa, że to postawa antyobywatelska, która nie przystoi szefowi partii mającej w nazwie człon „obywatelska”.
P. Kolęda Zalewska pozornie ma rację, ale tylko pozornie, bo omawiane referenda nie są obywatelskie tylko partyjne, organizowane w imię interesu politycznego partii, a nie dla samorządowego interesu miasta, czego dowodem jest najazd partyjnych notabli na Elbląg.
Obywatelskość referendalno – wyborcza byłaby zachowane wówczas gdyby agitacją za kandydatami zajmowali się miejscowi obywatele zorganizowani w komitety poparcia poszczególnych kandydatów, złożone z samorządowych działaczy, liderów miejscowych środowisk obywatelskich.
Nigdzie, gdzie są referenda dot. votum zaufania dla władz samorządowych takich komitetów nie ma. Miejscowi mieszkańcy, z gremium których powinny się wywodzić owe komitety wsparcia samorządowych kandydatów wpatrują się na wiecach biernie w partyjnych liderów, poświadczając swoje tam uczestnictwo jedynie aprobującym lub niezadowalającym potakiwaniem głowy. Ot i cała obywatelskość mieszkańców, miejscowych uczestników samorządowych wieców wyborczych.
To jest kpina z obywatelskości, której w terenie po prostu nie ma. Partie polityczne nie są zainteresowane świadomością obywatelską wyborców, one chcą wyborców, którzy wierzą we wszechmoc państwa, którego oni są reprezentantami w osobach partyjnych liderów demagogicznie obiecujących, że „zrobią”, „dadzą”, „załatwią” wszystko, o czym mieszkańcy marzą, nie tyle dla miasta ile dla siebie „żeby się lepiej żyło”.
Czy takie partie będą tworzyć klimat do edukacji obywatelskiej? Nie będą, choć zapewniają o swoim poparciu dla ruchów obywatelskich.
Klimatu takiego nie tworzą również media, bo to, co prezentują jako obywatelskie obywatelskim nie jest, tylko społecznym oddziaływaniem (naciskiem) na władzę dla uzyskania obietnic i zobowiązań ze strony struktur władzy państwowych, a nie samorządowych. Zatem to nie są postawy obywatelskie tylko socjalne, oczekujące od państwa załatwienia wszystkich problemów, także w miastach i gminach, które przecież od ponad 20 lat są już samorządowymi. Więc czemu politycy wtrącają się do tego samorządzenia?
Jak widać nie nadszedł jeszcze czas na postawy obywatelskie. Szkoda, że politycy i publicyści ten czas opóźniają. Mimo tych przeszkód mądrość obywatelska w końcu nadejdzie i pokaże czerwoną kartkę obecnym hamulcowym demokracji obywatelskiej.


Komentarze
Pokaż komentarze (2)