Zamieszanie wokół OFE odsłoniło pełny obraz obłudy naszych polityków – tych, co 20 lat wcześniej wynosili ten system emerytalny pod niebiosa i tych, którzy dzisiaj go prostacko obrzydzają. Obserwujemy zadziwiającą metamorfozę postaw politycznych b. liberałów, buńczucznie strojących się w piórka działających „w dobrej wierze”, choć wiadomo, że chodzi głównie o „trzymanie władzy”.
Bardzo żenujące są dzisiejsze zachowania owych dawnych liberałów, b. działaczy opozycji demokratycznej w PRL-u, którzy dzisiaj, dzierżąc władzę zmieniają poglądy zgodnie z wiatrem społecznych nastrojów.
Zdumiewa wypowiedź Donalda Tuska oświadczającego, że ma serce liberała, a rozum socjaldemokraty, która to wypowiedź kwalifikuje się jako rozdwojenia politycznej jaźni premiera.
Mój niegdysiejszy idol Jan Krzysztof Bielecki gorszy mnie dzisiaj dywagowaniem na temat potrzeby zwiększenia roli państwowego interwencjonizmu w gospodarce (?).
Jestem również zdegustowany stwierdzeniem min. Rostowskiego, że musi posprzątać po Leszku Balcerowiczu!? Toć to populizm z arsenału śp. Andrzeja Leppera krzyczącego przy każdej okazji, że „Balcerowicz musi odejść”.
Takie postawy zaprzeczają tezie o działaniu „w dobrej wierze”, bo faktyczne postępowanie polityków zwane dobrą wiarą powinno cechować realizowanie zapowiadanych skutecznych reform zmierzających do uzdrowienia finansów państwa i porządku legislacyjnego dla przedsiębiorców, nawet kosztem zmniejszenia popularności społecznej. Być może, to zmniejszenie popularności zaszkodziłoby PO w powtórnym zwycięstwie wyborczym w 2011 r., lecz, skorzystałoby państwo przez uporządkowanie polityki społecznej, stabilizacji finansów publicznych i ładu legislacyjnego w stosunkach państwo – obywatel. Może PO by nie rządziła, ale kraj miał by lepsze instrumenty do rządzenia, więc funkcjonowałby lepiej, bez dzisiejszej ekwilibrystyki ratowania finansów publicznych karkołomnymi kruczkami prawnymi (ustawa sejmowa) omijającymi bezpieczniki przed katastrofą zadłużenia (50% PKB).
Wolałbym, aby popierane przeze mnie ugrupowanie zasiadało w ławach opozycji z cenzurką uzdrowicieli państwa niż rządzące z piętnem piarowców (PR) trzymających się władzy dla samej tylko satysfakcji rządzenia.
Ta sytuacja bardzo mi przypomina losy śp. UD, która po geremkowskim kursie ocieplenia wizerunku społecznego sromotnie przegrała i przeszła do historii.
Przecież, jeżeli ktoś kocha państwo socjalne i miłe mu są subwencje państwowe (nawet kosztem ryzyka nadmiernego długu publicznego), to nie będzie głosować na PO tylko na populistyczną lewicę z PIS lub SLD.
Platforma powinna trzymać kurs na ograniczenie długu publicznego i niedopuszczenie do załamania finansów publicznych prowadzących nieuchronnie do katastrofalnego kryzysu, jaki miał miejsce na Południu Europy.
Na taką Platformę będą głosować wszyscy, którym leży na sercu państwo sprawne, zdolne do przeciwstawienia się pasożytom kochającym żyć na koszt wspólobywateli.
Czy obecna PO zda ten egzamin?


Komentarze
Pokaż komentarze (2)