Zastanawiającym jest, że wypowiedź Władysława Bartoszewskiego o buczącym motłochu wywoła tak gwałtowne oburzenie liderów wszelkiej maści ruchów opozycyjnych, budujących swoją polityczną egzystencję na ilości zwolenników z poczuciem zagrożenia swojego bytu.
Polityczni gracze, twórcy tej społecznej psychozy zagrożenia mając świadomość siły w ilości masy ludzkiej, żmudnie tę ilość powiększają podsycając poczucie ludzkiego niezadowolenia, które próbują przetworzyć w bunt mogący ich wynieść do władzy.
A z tłumem jest jak z wodą. Pojedyncza kropla trwa sobie niezauważona, ale litr kropel może zaspokoić pragnienie. Setki litrów kąpiel. Tysiące litrów umożliwi hodowlę ryb. Ocean litrów to rezerwuar biologicznego życia, a z piaszczystą plażą, to sielskość bytowania. Kiedy jednak coś wzburzy tę oceaniczną masę, powstają groźne fale, a nawet tsunami, których niszczącą siłę nic już nie jest w stanie zatrzymać.
Manipulanci ludzkimi masami są tego świadomi, dlatego zamierzają wywołać jedynie taką falę buntu, aby wyniosła ich do władzy, a później ją zneutralizować i odesłać do miejsca startu. Może się jednak zdarzyć, że fale buntu – wbrew intencji burzycieli – przerodzą się w tsunami, które traci sterowność i zmiecie wszystko, razem ze swoimi twórcami.
Temu politycznemu zjawisku poświęcone są dwa artykuły opublikowane w GW z 10/11 sierpnia, śp. prof. Leszka Kołakowskiego i pisarza Jacka Bocheńskiego.
Leszek Kołakowski jakby za życia przewidział obecny spór o „motłoch”, tak go określa:
„Motłoch jest kumulacją zbiorowego napięcia negatywnego pozbawionego samowiedzy swoich źródeł i dającego sobie z tej racji narzucać niemal dowolny kierunek ekspansji, jeśli będzie dostateczny prosty, niewymagający namysłu, samodzielności i zwalniający wszelkie hamulce płynące z wyrozumowanych, jak i istnienia elementarnych reguł moralności ogólnoludzkiej”.
Nic dodać, Bartoszewski górą!
Zaś Jacek Bocheński daje wyczerpujący wykład związków zachowania motłochu sterownego demagogią polityczną z oczywistymi pierwiastkami ideologii faszyzmu, np.:
· „Jeśli przez faszyzm rozumie się najścia nacjonalistycznych bojówek na sale uniwersyteckie, żeby nie dopuścić do prelekcji uczonego bezmyślnymi wrzaskami, to taki faszyzm już jest i zagraża w tym sensie, że podobnych wybryków będzie zapewne w bliskiej przyszłości więcej.”
· „Faszysta bez najmniejszego kłopotu umysłowego neguje fakty. Mówiąc potocznie odwraca kota ogonem, forsując fantastyczną wersję rzeczywistości, wygodną dla jego doktryny.”
· „Faszyzm jest mistrzem w dziedzinie przeróbki żałosnych krzyków osobistych na agresywne zawołania zbiorowe. Oferuje wyjątkowo prosty i dogodny sposób, a to dzięki nacjonalizmowi, którym się zawsze posługuje.”
· „Polaku - podpowiada Polakowi mniej lub bardziej elegancko przystrojony faszyzm - przecież w istocie jesteś najlepszy na świecie, bo twój naród jest lepszy od innych, ale wrogowie i zdrajcy narodu (zdrajcy to specjalność polska) sprzysięgli się i zrobili, żebyś był najgorszy i żeby ci się pod każdym względem źle wiodło, ty się jednak obudź, Polaku obudź się, Polsko, niczego nie jesteś Polaku, sam sobie winien, głosuj na tych, którzy dopadną i ukarzą winnych, nareszcie pomścisz swoje boleści, swoje upośledzenia, swoją gorszość.”
Oto zwięzła wykładnia strategii sączenia do umysłów odczuwających „swoją gorszość” poczucie krzywdy, poczucie biedy - bez biedy, poczucie prześladowania - bez prześladowania, wszystko po to by wzbudzić fale niezadowolenia i na ich grzbiecie zdobyć władzę, a później „jakoś to będzie”.
Nie będzie, szanowni naiwni słuchacze toruńskiego radia i wy naiwni wyznawcy zapowiadanego przez PIS cudownego rozmnożenia darowanych przez państwo dóbr z jednoczesną obniżką podatków, itd., itp.
Nie dajcie się nabrać, bo planowane fale buntu mogą się przekształcić w tsunami i zgodnie z Kołakowskiego definicją motłochu zmieść ten „nasz obecny dobrostan”, w którym sobie żyjemy, a który demagodzy buntu nazywają „nie do zniesienia gorszością”.
Nim weźmiecie we wrześniu udział w wywoływanej fali protestów dla wyniesienia do władzy ich inicjatorów przeczytajcie Kołakowskiego i Bocheńskiego.
Lepiej nie burzyć dotychczasowego dorobku w imię obiecywanych „gruszek na wierzbie”.


Komentarze
Pokaż komentarze