Nawet średnio rozgarnięty licealista odpowie, że nie, bo to wyłącznie reprezentacja zrzeszonych w związku członków. Za to Jan Guz, przewodniczący OPZZ twierdzi, że tak.
W dzisiejszym poranku radia TOK FM gościem Jacka Żakowskiego był tenże Jan Guz tłumacząc powody rozpoczynającej się dzisiaj w Warszawie antyrządowej demonstracji związkowej. Powtarzał wszystkie argumenty dotyczące porządkowanie zagadnień wpływających na mechanizmy tworzące normy poprawiające sprawność państwa i gospodarki.
A problemy te to likwidacja powodów hamujących ową sprawność, np. uelastycznieniem czasu pracy. To przecież niezmiernie ważny problem w obecnym zdestabilizowanym czasie wahań koniunktury gospodarczej gdzie brak stabilności zbytu produktów powoduje zakłócenia rytmiczności sprzedaży i zamiast sprzedawać na rynek trzeba je magazynować. Gdy magazyny pełne jest przymus zawiesić produkcję, co wymusza postój produkcyjny i brak pracy. Co ma robić pracodawca? Zwolnić pracowników? Przecież po wznowieniu sprzedaży będą potrzebni, więc musiałby ich na nowo angażować. Co więc korzystniejsze? Elastyczny czas pracy, czy zwolnienia? A, że to jest uciążliwość to oczywiste. A nie jest uciążliwością rozchwiany rynek?
Drugi problem protestu jest wiek emerytalny. Cofnięcie reformy emerytalnej do wieku 65 lat jest nierealne i nie możliwe, bo dyktuje to przymus demograficzny dotykający cały zachodni świat, a nie widzi mi się władzy. Ignorując te gospodarczo - biologiczne uwarunkowania zw. zawodowe występują przeciwko procesom im zapobiegającym, czyli szkodzą społeczeństwu. Zaś niski poziom obywatelskości tegoż społeczeństwa daje się związkom oszukiwać.
Butne oświadczenie Jana Guza, że demonstracje związkowe to protest NARODU jest demagogicznym nadużyciem (w świetle zaledwie 12% uzwiązkowienia pracobiorców) rodem z komunizmu, który swoje poczynania zawsze uzasadniał „wolą ludu”. Czym się skończyły rządy klasy robotniczej w PRL-u każdy wie, no może poza Guzem i Dudą.
Jeżeli ci panowie tego chcą to znaczy, że są doktrynerami niebezpiecznymi dla demokracji, bo dążącymi do powrotu utopii socjalizmu. A, że główny cel związków obaj panowie nie ukrywają i głośno podkreślają, że wyrzucą ten rząd na „ śmietnik historii”.
Tym panom przewróciło się w głowach. Oni pod szyldem bałamutnych haseł chcą wywołać bunt społeczny i zaprowadzić swoje, socjalistyczne rządy w imię przywilejów 12% garstki pracobiorców zrzeszonych pod ich sztandarami. Janowi Guzowi nie ma się co dziwić. On stamtąd się wywodzi, on ma to w krwi. Ale niepokoi Duda, który przewodzi „S” o rodowodzie, tej „S”, która świat p. Guza obaliła. I to jest prawdziwa hańba dla tego związku.
Bardzo trafnie spointował to Jarosław Kurski w publikacji pt. „Dwie Solidarności”:
„Od dzisiaj na ulicach Warszawy czterodniowy festiwal Piotra Dudy i jego związku. Lech Wałęsa miał rację, gdy wzywał, by zwinąć sztandary "Solidarności". Oszczędziłoby to piekącego wstydu wszystkim tym, dla których tamta "Solidarność" stanowiła w ich życiu coś ważnego.
Tamta "Solidarność" była ruchem emancypacji Polski, ta jest ruchem nowej klasy - związkowej nomenklatury.
Za tamtą "Solidarnością" szły miliony w imię praw i wolności dla wszystkich obywateli. Za tą idą tysiące w imię przywilejów dla wybranych.” (http://wyborcza.pl/politykaekstra/1,133670,14582259.html).
No właśnie „tamta Solidarność” protestowała w imię praw i wolności wszystkich obywateli, a ta dzisiejsza w imię przywilejów dla wybranych.
Panie Guz, nie podszywaj się pan pod szyld „NARÓD”, do którego nie ma pan nawet najmniejszy praw. NAJMNIEJSZYCH.


Komentarze
Pokaż komentarze (34)