Manifestacja protestacyjna zw. zaw. przeszła do historii. Gorzej z postulatami, które mając mocny wydźwięk populistyczny stoją w wyraźnej sprzeczności z polskimi relacjami efektywności gospodarczej i jej wpływu na płace. Produktywność to pięta achillesowa polskiej gospodarki. Pod względem wydajności pracy w Europie gorsi od nas są tylko Łotysze, Rumuni i Bułgarzy.
Gdyby rząd zrealizował postulaty związkowe to te relacje uległy by dalszemu pogorszeniu. Polacy nie mogą się zdobyć na zwiększenie wydajności pracy, która na tle Europy wygląda bardzo przygnębiająco. Związki zawodowe milczą w tej kwestii podnosząc jedynie problem różnic płacowych między Polską a rozwiniętymi krajami UE. A tymczasem podnoszenie płac bez wzrostu wydajności pracy to podcinanie gospodarczej gałęzi, od które te płace zależą.
Prześledziłem te relacje w kilku krajach europejskich porównując proporcje wynagrodzenia do wydajności pracy. To smutny obraz.
Procentowy udział płac wobec średniej płacy UE (2177 euro) w relacji do wydajności pracy:
Maruderzy Europy to:
Polska 29 % średniego wynagrodzenia w UE, - 58% wydajności pracy UE
Czechy 32% średniego wynagrodzenia w UE, - 68% wydajności pracy UE
Słowacja 28% średniego wynagrodzenia w UE, - 75% wydajności pracy UE
Węgry 24% średniego wynagrodzenia w UE, - 60% wydajności pracy UE
Liderzy Europy to:
Niemcy 98% średniego wynagrodzenia w UE, - 125% wydajności pracy UE
Francja 98% średniego wynagrodzenia w UE, - 135 % wydajności pracy UE
Włochy 81,5% średniego wynagrodzenia w UE, - 125% wydajności pracy UE
Austria 85% średniego wynagrodzenia w UE, - 135% wydajności pracy UE
Na tym przykładzie jasno widać skąd rozwinięte kraje Unii Europejskiej mają pieniądze na płace. One po prostu respektują zasadę, że wydajność pracy mysi wyprzedzać wzrost płac, bo to tworzy korzystne relacja do podwyżek i generalnie do wzrostu stopy życiowej. Zwracam uwagę, że takie kraje jak Francja i Austria mają wydajność pracy większą od średniej unijnej o 35%, Niemcy i Włochy o 25%, a płace poniżej średniej unijnej. Ta różnica to źródło umożliwiające wspólnocie europejskiej subwencjonowanie takich krajów jak Polska.
Kraje b. obozu socjalistycznego - członkowie Unii mocno odbiegają poziomem wydajności pracy od Niemiec, Francji, Włoch czy Austrii, co skutkuje - między innymi - także mniejszym wynagrodzeniem.
Szkoda, że tej argumentacji nie porusza się w debatach publicznych na temat wynagrodzeń i ich ścisłym związku z polską gospodarką. W gospodarskiej rozmowie nie można tego zagadnienia pomijać, a przecież Związki Zawodowe mienią się być współgospodarzami kraju, w którym wydajność pracy jest daleka od ambicji płacowych ludzi, od których ta wydajność zależy.
Retoryka trybunów ubiegłotygodniowego protestu nie jest optymistyczna, bo unikali oni jak ognia tematów powodujących ową niechlubną polską niską wydajność pracy.
Czyżby zapomniano o starym polski powiedzeniu, że bez pracy nie ma kołaczy?


Komentarze
Pokaż komentarze (25)