FILMOWY WAŁĘSA
FILMOWY WAŁĘSA
folt37 folt37
480
BLOG

SUKCES BLIŹNIEGO MIERZI POLAKA.

folt37 folt37 Polityka Obserwuj notkę 21

Przedwczorajsza notka o filmie Andrzeja Wajdy „Wałęsa człowiek z nadziei” wyraża moje ubolewanie, że wielu z nas Polaków nie potrafi rozgraniczać pierwszorzędnych problemów ważnych dla Polski od spraw drugo, czy nawet trzeciorzędnych.

Pisałem, że film Wajdy dostał polską rekomendację na polskiego kandydata do Oscara. Nie wspominałem o artystycznych walorach filmu z prostych przyczyn:

·       filmu nie widziałem,

·       nie jestem koneserem sztuki filmowej, a takiemu trudna oceniać artyzm dzieła.

Kierował mną patriotyzm wrażliwy na światową opinię o Polsce we wszystkich ważnych  kategoriach jak: polityka, gospodarka, kultura. Film to kultura o dużym oddziaływaniu na międzynarodowego widza, który w dużej mierze wyrabia sobie pogląd o kraju pochodzenia filmu szczególnie, gdy jego treść zawiera ważne pierwiastki historyczne. A taki właśnie jest film o Wałęsie.

Narzekamy, że świat mało wie o polskiej historii, czego dowodem jest nie odróżnianie powstania w Getcie Warszawskim od Powstania Warszawskiego. Sarkamy, że obalenie muru berlińskiego bardziej na Zachodzie kojarzy się z erupcją komunizmu w Europie niż prawdziwy lider tych przemian, czyli Polska z ruchem „Solidarność” na czele.

Jedynym rozpoznawalnym symbolem Polski jako lidera antykomunistycznego ruchu jest Lech Wałęsa (Walesa) i o tym jest film, film mający szansę utrwalić w światowej opinii o najważniejszej roli Polski w najnowszej historii, czyli historycznej erze Europy wolnej od komunistycznego totalitaryzmu.

Oczekiwałem głosów w tej kwestii, która - moim zdaniem - warta jest dyskusji dla szerszej refleksji o historycznych skutkach europejskiej (i światowej) niewiedzy o roli Polski i jej zasługach w kształtowaniu obecnego, nowego oblicza zjednoczonej Europy i miejsca w świecie.

Tymczasem gro komentarzy kontestowało historyczną rolę Wałęsy w tej ważnej dla Polski, Europy i świata pokojowej rewolucji wypominaniem mu jakiegoś nieistotnego dla tej sprawy incydentu z młodości w kontaktach z SB. Na tym, zresztą nic nie znaczącym incydencie buduje się fantastyczne oszczerstwa insynuujące agenturalną rolę Wałęsy w strajkach 1980.

Takie opinie to smutne echo IV RP, w której lustrację postawiono na głowie głównie przez szperanie w życiorysach autorów bezprecedensowego zwycięstwa Polski sfinalizowanego w 1989 r.

Dzisiejsza notka jest niejako rozszerzeniem przedwczorajszych rozważań o antypaństwowych postawach wielu Polaków, kiedy sukcesy tego państwa przypisywane są wybitnym jednostkom wyrosłych spośród nas, zwykłych zjadaczy chleba, którzy - zgodnie z polską sarmacką naturą - uważamy, że nie jesteśmy gorsi od bohaterów, a często (myślimy), że nawet lepsi. Skoro tak, to staramy się udowodnić swoje racje deprecjonowaniem zasług ludzi wyniesionych przez historię do roli symboli zwycięstwa.

Na szczęście inne nacje tej przykrej przypadłości nie mają i film o Wałęsie odbiorą  normalnie, jako opowieści przybliżającej im trudną polską historie i zaplątanych w nią zwykłych ludzi, którzy nie tracąc nadziei przeciwstawili się totalitarnej potędze i wybili jej zęby.

„Wałęsa człowiek z nadziei” to trafny tytuł tego obrazu.

 

 

folt37
O mnie folt37

Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (21)

Inne tematy w dziale Polityka