Wszystko wskazuje na to, że pomysł Antoniego Macierewicza na debatę o katastrofie smoleńskiej pomiędzy parlamentarnym zespołem jego imienia, a Państwową Komisją Badania Wypadków Lotniczych nie jest odosobniony.
Wiadomość, ze prezes PAN prof. Michał Kleiber wyszedł naprzeciw oczekiwaniom posła Macierewicza proponując „konferencję naukową” pomiędzy Państwową Komisją Badania Wypadków Lotniczych składającą się z wybitnych specjalistów od takich wypadków ze skompromitowanymi członkami tzw. Zespołu Parlamentarnego ds. Zbadania Przyczyn Katastrofy TU - 154 M (zwanych Zespołem Macierewicza) spowodowała zdumiewającą kontrowersję.
Członkowie Zespołu Macierewicza zostali ośmieszeni własnym wyznaniem, że nigdy nie badali wypadków lotniczych i nigdy nie zajmowali się tą tematyką naukowo. Z całą mocą autorytetu ich rodzimych uczelni (UW i AGH) rektorzy tychże wydali komunikat potwierdzający niekompetencję członków tego zespołu - profesorów ich uczelni - zastrzegając, że nie wolno łączyć z uczelniami działalności tych panów, bo to ich prywatna - poza akademicka inicjatywa.
Po upublicznieniu przez Prokuraturę Wojskową niekompetencji członków Zespołu Macierewicza, ten z wściekłą pasją jął pomawiać państwo polskie o skandaliczną nagonkę na naukowców, porównując to do gomułkowskich prześladowań z roku 1968.
Jeżeli w tej sytuacji i takiej atmosferze prezes PAN prof. Michał Kleiber sprzyja kampanii posła Antoniego Macierewicza, oznacza to, że w opinii szefa Polskiej Akademii Nauk na „konferencji naukowej” mogą równoprawnie dyskutować dyletanci zagadnień wypadków lotniczych z wysoko wykwalifikowanymi specjalistami państwowej, bardzo specjalistycznej Komisji ds. badań Katastrof Lotniczych.
Moim zdaniem taka postawa prezesa PAN jest skandalem świadczącym o braku jego zaufania do państwa polskiego, wysokiego dygnitarza tego państwa, bo szefa Polskiej Akademii Nauk, na którym to stanowisku wymagana jest państwowa lojalność, bez względu na poglądy polityczne. Dygnitarz państwowy nie może więc demonstracyjnie epatować opinię publicznej takimi sympatiami.
Więc jak to jest z tym gnębieniem naukowców? A może dotyczy to przede wszystkim naukowców zaangażowanych w Państwowej Komisji Badania Katastrof Lotniczych?
Rad bym usłyszeć oficjalną opinię pana prof. Michała Kleibera w tej sprawie zaprezentowaną z wyżyn Polskiej Akademii Nauk.


Komentarze
Pokaż komentarze (76)