Polskie realia to istna Wieża Babel wymieszanych pojęć w rozumieniu rzeczywistości. U nas rzeczywistość wcale rzeczywistością nie jest tylko konglomeratem różnych interpretacji w zależności od poglądów interpretatorów.
Zapadł prawomocny wyrok sądu USA o naruszenie dóbr osobistych Małgorzaty Cimoszewicz-Harlan (córki Włodzimierza Cimoszewicza) przez tygodnik „Wprost” nakazujący mu wypłatę zadośćuczynienia w wysokości 5 mln. dolarów. Klauzulę wykonalności wyroku wydaje polski sąd na podstawie którego egzekwuje się zasądzoną należność.
I tu obnaża się polska rzeczywistość w polskich proporcjach. Po wieloinstancyjnych sądowych perypetiach orzeczniczych „Sąd Najwyższy zgodził się na wykonanie amerykańskiego wyroku o odszkodowanie od tygodnika „Wprost” dla córki b. premiera. Ale nie na 5 mln., dolarów tylko na sumę dostosowaną do polskich realiów.” (za GW z 12/13 października).
Sprawa wróciła do sądu apelacyjnego, który w opinii SN powinien orzec o wysokości odszkodowania, „by było ono proporcjonalne do polskiej rzeczywistości.”
Czyli w polskiej rzeczywistości sądy troszczą się o finanse pomawiającego tygodnika, jego b. właściciela i naczelnego redaktora Marka Króla - krezusa finansowego, który dorobił się na zyskach tygodnika i jego sprzedaży. A zyski wzięły się przede wszystkim z wysokich nakładów w następstwie sensacyjnych publikacji, takich min. jak o córce Cimoszewicza, oszczerczo pomawiających ją o oszustwa, których nigdy nie było. Ta polska rzeczywistość z mniejszą troską (o wiele mniejszą) traktuje poszkodowaną, pomówioną o oszustwa giełdowe osobę, co bardzo dotkliwie odbiło się na jej interesach i stratach, na podstawie których sąd w USA orzekł o wysokości odszkodowania. Sąd polski zaś wykazał się wielką troskliwością o groźbę bankructwa tygodnika dopuszczającego się przestępstwa wobec pomówionej i zupełną beztroską wobec milionowych strat osoby pokrzywdzonej w skutek owego pomówienia. Tak wygląda nasza rzeczywistość, rzeczywistość wynikająca z polskiego, posocjalistycznego kompleksu klasyfikowania wyżej podmiotu prawnego od osoby fizycznej.
I to jest prawdziwy powód niemrawości polskiego wymiaru sprawiedliwości i wyrozumiałości wobec medialnych pomawiaczy i oszczerców, których kalkulacje wobec sądowej łagodności zachęcają do sensacyjnych newsów wymyślonymi aferami, co przynosi oszczercom gigantyczne dochody, z których z uśmiechem pobłażania wypłacają śmiesznie małe odszkodowania pokrzywdzonym zasądzane nadzwyczajną wyrozumiałością sądów.
Nie dziwmy się zatem, że w tej atmosferze wielkiej wyrozumiałości i łagodności wyroków sądów można w Polsce bezkarnie pomawiać najwyższe władze państwa o najcięższe zbrodnie i nieprawości bez najmniejszej obawy o konsekwencje za takie czyny. Dotyczy to także głoszenia na stadionach nienawiści rasowych i obelg przedstawicieli innych narodowości.
Czas najwyższy zaprzestać dopasowywania odpowiedzialności za czyny do polskiej rzeczywistości, bo skoro nie boimy się obrażać ludzi w stylu amerykańskim, to miejmy świadomość o odpowiedzialności w tym samym stylu.
Odszkodowanie w kwocie 5 mln. dolarów puściło by z torbami tygodnik „Wprost” i Marka Króla, co byłoby prawdziwą karą i także ostrzeżeniem dla wszystkich oszczerców tak lekko i sadystycznie pomawiających niewinnych ludzi.
Może takie właśnie proporcje kar do win ucywilizują polskie nieobyczajne praktyki publicystów i polityków. Myślę, że to jedyny skuteczny sposób!


Komentarze
Pokaż komentarze (7)