Odchodzenie od klasycznej demokracji przedstawicielskiej na rzecz coraz wyraźniejszych cech demokracji bezpośredniej powoduje powolną, lecz postępującą erozję prawa ustrojowego regulującego rolę państwa i zachowań obywateli.
Prawo ustrojowe (wiodące) zawarte jest w konstytucji i kodeksach kodyfikujących stosunki prawne w zakresie wzajemnych zależności państwo-obywatel. Do niedawna dla wszystkich było jasne przesłanie takich aktów prawnych jak np. konstytucja, kodeksy (karny, cywilny, pracy, drogowy itd.) oraz ustawy o obronności i bezpieczeństwie państwa. Coraz szersza bezpośredniość demokracji w stosunkach państwo-obywatel uruchomiła procesy roszczeniowe poszczególnych grup zawodowych i środowisk społecznych, które wywalczają sobie gwarancje dla tych roszczeń przez zapisywanie ich w tzw, ustawach specjalnych, których mnogość nikt nie jest dzisiaj wstanie spamiętać.
Ich absurdalna ilość w Polsce jest przedmiotem 20-letniej debaty politycznej i jak widać bez racjonalnego skutku.
Ja jednak nie o tym będę pisał, tylko szerzej, o absurdach praktyki legislacyjnej we wszystkich nieomal dziedzinach funkcjonowania społeczeństwa.
Przypadek pierwszy.
Trwa głośna debata na temat dalszych losów zbrodniarzy wychodzących na wolność po odbyciu kary. Na przykładzie głośnego mordercy LeszkaPękalskiego zwanego „Wampirem z Bytowa” – uznawanego za seryjnego mordercę kobiet dywaguje się, że człowiek ten na wolności będzie dalej mordował, bo zdaniem psychologów 25 lat więzienia wcale go nie zresocjalizowało. I tutaj padają poważne propozycje o konieczności dalszego izolowania przestępcy np. w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Są inicjatywy specjalnej ustawy sejmowej na ten temat.
Oto przykład intelektualnej paranoi w zakresie spekulacji dotyczącej obejścia prawa w imię bezpieczeństwa obywateli. Zadziwiające, że dyskutują o tym autorytety moralne znane z walki o demokratyczne prawa obywatelskie. Ci sami ludzie zawsze byli i są przeciwnikami kary śmierci - uznając ją jako niehumanitarną zemstę społeczeństwa na zbrodniarzach. Oto karkołomność postaw współczesnych moralnych obłudników dalekich od ideałów sprawiedliwego prawa a bliskich (bardzo bliskich) nastrojom społecznym. Takich ludzi należy się bać!
Przypadek drugi.
Pan Piotr Ikonowicz pobił właściciela mieszkania w obecności komornika sądowego wykonującego prawomocny wyrok sądu nakazujący eksmisję lokatora za uparte unikanie płacenia czynszu. Za to przestępstwo sąd skazał p. Ikonowicza na prace społeczne jako minimalną karę za takie zachowanie. Pan Ikonowicz odmówił wykonania wyroku, więc sąd nakazał mu zamiennie odbyć karę 90 dni aresztu. P. Ikonowicz odmówił.
Niespodziewanie w jego obronie stanęli znali działacze demokratyczni z PRL, min. Leszek Bugaj, Barbara Labuda, Karol Modzelewski, Zofia i Zbigniew Romaszewscy, Ewa Milewicz - występując do prezydenta RP z prośbą u ułaskawienie.
Napisali, że nie można zgodzić się na wysyłanie do więzienia działaczy broniących słabych i wykluczonych. Jacek Żakowski w felietonie pod tytułem „Order dla Ikonowicza” (GW 21. października) apeluje do prezydenta o ułaskawienie Piotra Ikonowicza słowami:
„Nie rozumiem, dlaczego prezydent jeszcze nie ułaskawił Piotra Ikonowicza. Wierzyć się nie chce, że Bronisław Komorowski, który konsekwentnie nagradza orderami za heroiczny obywatelski altruizm okazany w poprzedniej epoce, może spokojnie patrzeć, jak państwo, którego majestat reprezentuje, korzysta z byle jakiego pretekstu, by karać więzieniem za współczesne akty takiego heroizmu.”
I to są największe przykłady obłudy jaką można sobie wyobrazić!!!
Pan Ikonowicz pobił właściciela kamienicy towarzyszącego komornikowi przy realizowaniu wyroku sądowego i za to został bardzo łagodnie ukarany. Tymczasem „autorytety moralne”, dawni bojownicy o praworządność popierają bezprawny postępek Ikonowicza. Obrońcy Ikonowicza są ordynarnymi populistami. Takich ludzi należy się bać!!!
Przypadek trzeci:
Ruszyła akcja referendalna (demokracja bezpośrednia) pp. Elbanowskich nagłośniona jako sprawa posyłania sześciolatków do szkoły. Odwoływanie się w takiej sprawie do referendum jest olbrzymią populistyczną manipulacją, bo sprawa nie dotyczy wszystkich obywateli, to po pierwsze. Po drugie, w pytaniach referendalnych jest projekt rażąco populistycznego pytanie w sprawie zakazu likwidacji szkół, co jest niedopuszczalną, bezpośrednią ingerencją w kompetencje samorządów terytorialnych. Gdyby w wyniku referendum zabroniono likwidacji szkół, dla których brakuje uczniów samorządy pójdą z torbami.
Osoby z ruchu Ratujmaluchy.pl, to fałszywe autorytety. Takich ludzi należy się bać!!!
Przykłady powyższe są ilustracją tendencji przeobrażania Polski w kraj o zmieniających się fundamentach ustrojowych powstających spontanicznie pod wpływem bieżących nastrojów społecznych natychmiast realizowanych na drodze pośpiesznych, populistycznych legislacji stanowionych wyłącznej dla satysfakcji inicjatorów ustaw bez oglądania się na długofalowy, perspektywiczny interes państwa - zbiorowej odpowiedzialności wszystkich Polaków.
Polska staje się państwem sejmokratycznym, gdzie Sejm pod ciśnieniem społecznym (wyborcy) wyręcza władze wykonawcze w rządzeniu państwem (proszę zwrócić uwagę na absurdalnie dużą ilość ustaw sejmowych) i podejmuje decyzje podyktowane populizmem w imię „spokoju społecznego”. Przypominam sprawę uchwały sejmowej dot. wynagrodzenia pielęgniarek (efekt „białego miasteczka z 19 czerwca 2007 pod kancelarią ówczesnego premiera) nie spełnionej do dzisiaj z braku gwarancji finansowych.
Oto manowce współczesnego polskiego państwa prawnego wolniutko pełzającego w kierunku demokracji bezpośredniej. Demokracji, której należy się bać!!!


Komentarze
Pokaż komentarze (11)