Jak podała KAI, Tadeusz Mazowiecki zmarł w poniedziałek (dzisiaj) nad ranem, kilka minut po godz. 6.
Mazowiecki był ostatnim premierem PRL i pierwszym premierem III Rzeczypospolitej, wybranym po wyborach 4 czerwca 1989 r. Był jednym ze współzałożycieli oraz przewodniczącym Unii Demokratycznej i Unii Wolności. Był posłem na Sejm PRL III, IV i V kadencji, posłem na Sejm RP I, II i III kadencji (w latach 1991–2001). Od 2010 r. pełnił funkcję doradcy Prezydenta RP ds. polityki krajowej i międzynarodowej. Był kawalerem Orderu Orła Białego.
(http://www.tvn24.pl/tadeusz-mazowiecki-nie-zyje,366723,s.html)
Ta śmierć bardzo mnie osobiście poruszyła. Umarł bowiem Polski Polityk, którego standardy uprawiania polityki zostały zapisane w politycznym savoir vivre jako wzór przyzwoitości i rzetelności realizowanych czynów z głoszonymi ideami.
Jestem człowiekiem, który po upadku komunizmu w Polsce realizował na szczeblu wojewódzkim politykę pierwszego demokratycznego rządu Tadeusza Mazowieckiego, więc osobiście doświadczyłem zgodności jego słów z decyzjami rządu.
Śmierć Tadeusza Mazowieckiego wywoła bezsprzecznie dużo wspomnień i komentarzy, wobec których mój głos jest tyko skromną, osobistą refleksją z czasów mojej bezpośredniej podległości Radzie Ministrów, którą kierował śp. Tadeusz Mazowiecki, premier, którego uznaję za najwybitniejszego szefa rządu w odrodzonej po komunizmie Polsce.
CZEŚĆ JEGO PAMIĘCI!!!


Komentarze
Pokaż komentarze (8)