STRAŻNICY KONSTYTUCJI SĘDZIOWIE TK.
STRAŻNICY KONSTYTUCJI SĘDZIOWIE TK.
folt37 folt37
411
BLOG

PRAWORZĄDNOŚC UZNANIOWA TO WRÓG DEMOKRACJI I WOLNOŚCI.

folt37 folt37 Polityka Obserwuj notkę 6

Cywilizowana ludzkość ustanawia prawa po to aby wyeliminować dowolność i samowolę we wzajemnych stosunkach między ludźmi i z władzą.

Państwa demokratyczne chlubią się takim porządkiem społecznym nazywając je państwem prawnym.

Jednak samo zadeklarowanie państwa prawnego nie musi oznaczać przestrzeganie praworządności, której nie ma tam gdzie to prawo jest łamane lub omijane.

Jesteśmy świadkami oburzenia demokratycznego świata brutalnym łamaniem prawa przez putinowską Rosję wobec suwerennej Ukrainy, którą to suwerenność formalnie zagwarantowały mocarstwa atomowe takie jak USA i właśnie Rosja. Ponieważ Rosji to przeszkadza w jej imperialnych planach, więc przestała owo prawo respektować, bo nie współgra ono z jej polityką odbudowy  imperium, którego częścią był Krym. Czyli rosyjska praworządność to fikcja.

Przykład powyższy dotyczy międzynarodowego ładu, a brak jego respektowania może mieć katastrofalne skutki dla świata.

Podobna nonszalancja polityków wobec prawa ma również miejsce w stosunkach wewnętrznych państw. Politykom sprawującym rządy respektowanie porządku prawnego bardzo często krępuje ich polityczne ruchy, więc prawo omijają.

To zjawisko wymaga wielkiej demokratycznej czujności społecznej uświadamiającej rządzącym, że ewentualne naruszanie przez nich prawa, to główny czynnik ich politycznego końca. Naród musi mieć świadomość, że przymykanie oczu nawet na małe naruszanie porządku prawnego ośmiela polityków do prób łamania całego ładu konstytucyjnego.

Ma to miejsce także w Polsce, państwie prawnym, które zabezpieczyło sobie prawno-konstytucyjny porządek nadzorem niezależnych trybunałów: konstytucyjnego i stanu.

Konieczność ich istnienia potwierdza częsta na nie nagonka polityków za każdym razem, kiedy TK przywołuje ich do porządku. Te same przyczyny są powodem ataku na niezależna prokuraturę i uparte sugestie ponownego podporządkowania jej rządowi. Takie zachowania polityków powinny nas uczulić na próby ograniczania nad nimi kontroli w zakresie konstytucyjności ich postępowania.

To jest wstydliwe miejsce także polskiej demokracji jako państwa prawnego. Ono (to miejsce) powinno uczulić czujność obywatelską na najmniejsze nawet sygnały o demoralizacji władzy usiłującej ułatwić sobie rządzenie przeskakiwaniem przeszkód prawnych.

Ostatni wyrak Trybunału Konstytucyjnego orzekający niekonstytucyjność ustawy janosikowej (obowiązkowa wpłata do budżetu państwa wprowadzona w 2003 roku, którą płacą najbogatsze samorządy na rzecz pozostałych. Stanowi określony odsetek dochodów podatkowych województwa sprzed dwóch lat, a jego wysokość zależy od osiąganych wpływów. (W odniesieniu do gmin opłatę taką muszą uiścić podmioty, których dochody z podatków w przeliczeniu na głowę mieszkańca przekroczą 150% średniej krajowej) potwierdza tę demoralizację władzy.

Zaskarżenie przez prezydenta do Trybunału Konstytucyjnego ustawy "o bestiach" to kolejna sprawa dowodząca owe „przeskakiwanie” przez władzę prawnych zakazów postępowania.  Prezydent podważył konstytucyjność takiego zachowania:

„We wniosku wysłanym do Trybunału Konstytucyjnego we wtorek prezydent uderzył w fundament ustawy:

  • możliwość pozbawienia wolności mimo odbycia kary.
  • podejrzenie naruszenia zakazu ponownego karania za ten sam czyn.
  • bezterminowa izolacja orzekana bez związku z czynem, który skazany popełnił, na podstawie niejasnych kryteriów, które kwestionowane są przez samych psychiatrów i psychologów, może naruszać zasadę proporcjonalności ograniczania praw i wolności i zasadę określoności prawa.

Prezydent przytacza krytyczne ekspertyzy sejmowych ekspertów - te same, które zignorowali twórcy ustawy, a potem posłowie i senatorowie.
Gdyby TK uwzględnił wniosek prezydenta, to osadzanie w Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym byłych więźniów byłoby łamaniem konstytucji.”

(http://wyborcza.pl/1,76842,15574890,_Ustawa_na_bestie__niezgodna_z_konstytucja__Sady_juz.html#ixzz2vBWpP7qA)

Trudności rządzenia w państwie demokratycznym są faktem, bo takie państwo posiada mechanizmy hamujące zapędy rządzących do „rządzenia i dzielenia” w sposób dostosowany do politycznej koniunktury, której rządzący pragną sprzyjać dla swojej popularności, nawet ze szkodą dla racji stanu.

Politycy to tylko ludzie i tak jak inni są skorzy do naruszania porządku prawnego, jeżeli to naruszanie ma korzystny skutek dla ich kariery, czyli osobistych korzyści.

Bądźmy więc bardzo surowi w ocenie polityków za lekceważenie lub naruszanie przez nich prawa. Prawo to jedyny i najważniejszy gwarant demokracji, więc strzeżmy go jak oka w głowie.

Tolerowanie naruszeń prawa to koniec demokracji. A koniec demokracji to powrót do państwa etatystycznego dopasowanego dla wygody rządzących, których największą pokusą jest populizm, a populizm to równia pochyła upadku państwa i nędzy jego obywateli.

 

 

folt37
O mnie folt37

Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (6)

Inne tematy w dziale Polityka