Jeżeli przyjąć, że zaledwie połowa ludzkości jest normalna, to zachodzi pytanie, jaka jest ta druga połowa? Z zachowania można sądzić, że to po prostu idioci (potocznie: mężczyzna ograniczony, nieodpowiedzialny, naiwny; głupiec, bałwan, dureń - http://sjp.pl/idiota).
Wokół nas pełno jest takich ludzi, których przyzwyczailiśmy się traktować pobłażliwie dopóki bezpośrednio na wchodzą nam w drogę Ten zwyczaj pobłażliwości rozszerzył jednak na całe spektrum polityczne i to jest właśnie bardzo niebezpieczne. Oddając władzę ludziom dotkniętym idiotyzmem jesteśmy narażeni na poważne perturbacje w funkcjonowaniu państwa począwszy od złej gospodarności budżetem po terror legislacyjny ograniczający nasze obywatelskie swobody w stosunkach gospodarczych i z państwem.
Jak dowodzi historia najwięcej idiotów jest wśród polityków, a tym samym wśród rządzących. Wszystkie wojny, jakie znamy były i są wywoływane przez rządy idiotów. Nie potrzeba sięgać dalej, wystarczą przykłady od pierwszej wojny światowej rozpoczętej w 1914 r. Podsumowanie skutków tej wojny tak przedstawia „Wiki”: „ Mimo ogromu strat i wstrząsu wywołanego nimi wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat później.”
Traktat Wersalski nałożył na Niemcy obowiązek reperacji wojennych, co miało je osłabić i zapobiec zbrojeniom. Niestety polityczni idioci zredukowali owe reparacje na czym - jak podaje „Wiki” - „zależało głównie USA, które, w przeciwieństwie do Francji, środek utrzymania pokoju w Europie widziały w silnych gospodarczo Niemczech (plany Dawesa i Younga – redukcja niemieckiego zadłużenia).” Reszty dokonał Hitler arogancko łamiąc zakaz militaryzacji Niemiec, które szybko stały się potęgą militarną. Resztę znamy. Aneksja Sudetów, napad na Polskę i II wojna światowa pochłaniająca 50 mln. ludzi
Po wojnie zachodni alianci oddali Sowietom pól Europy. Tak to charakteryzuje portal http://historia.pgi.pl/konferencja-jalta.php:
Ta polityka skazała na śmierć dziesiątki tysięcy przeciwników komunizmu i ponad 100 mln. na wegetację w totalitarnym systemie sowieckiego zniewolenia przez ok. 50 lat oraz zniszczenia dorobku kultury i dóbr materialnych zaanektowanych państw.
Kiedy wreszcie komunizm upadł a politycy Zachodu (nie pomni doświadczeń przeszłości) bardzo wyrozumiale podeszli do spadkobierców Imperium Zła wspierając je ekonomicznie kupowaniem surowców (ropa, gaz) do tego stopnia, że odżyły u nich (u tych spadkobierców) pomysły na jego odtworzenie. Owi europejscy idioci pozwolili spadkobiercom „Imperium Zła” na budowę nowych, eksterytorialnych tras przesyłowych tych surowców z ominięciem krajów tranzytowych państw członków z tej samej co oni wspólnoty europejskiej, pozbawiając je (przyjaciół) zysków i uwalniając dostawcę (przeciwnika przyjaciół) od zależności państw wspólnotowych. Skala tego zidiocenia podkreśla fakt współfinansowania przez tego członka UE rurociągu przez Zachód z Niemcem na stanowisku prezesa wrogiej krajom członkowskim Zachodu spółki surowcowej.
Dzisiaj ów potomek „Imperium Zła” (dostarczyciel surowców), zasobny w miliardy dolarów za kupowane u niego surowce wyostrzył sobie pazury, którymi coraz śmielej sięga po utracone wpływy z ongiś podporządkowanych krajów i bezkarnie anektuje ich terytoria przyległe do Imperium np. Abchazja /terytorium Gruzji/, a obecnie Krym /terytorium Ukrainy/.
Wszystko wskazuje na to, że agresor znowu wygra, bo jego europejscy partnerzy gospodarczy nie chcą utracić zysków i wspaniałomyślnie „zapomną” agresorowi jago zbójecki czyn.
Najdziwniejsze w tym wszystkim jest to, że zawsze, kiedy rządzący „ważnych państw” unikają konfrontacji z agresorem uzasadniają to troską o pokój i zapobieżenie cierpień ludności terytoriów objętych konfliktem, a zawsze kończy się to dużo większymi kataklizmami wojennymi wywoływanymi przez rozzuchwalonych brakiem stanowczych reakcji świata agresorów. Oni zaś brak tej stanowczości uznają za słabość.
Tę umysłową przypadłość Zachodu bardzo trafnie określił Ryszard Kukliński w książce Marii Nurowskiej pt. „Mój przyjaciel szpieg”:
„My teraz jesteśmy w NOTO, co wcale nie oznacza, że jestem spokojny o swój kraj. Już sobie Zachód hoduje drugiego generalissimusa, w osobie Putina, ale to nie moja sprawa. Ja swoją wojnę z Sowietami zakończyłem.”
Oto główny dowód idiotycznych zachowań rządów zatroskanych o bieżący spokój kosztem nieuniknionej katastrofy wojennej w przyszłości.
A tak w ogóle warto się zastanowić, czy ta połowa ludności, którą uznałem za normalną jest na pewno normalna? Może nie, skoro powierza rządy tym, co podejmują te idiotyczne decyzje?
No właśnie, a może normalni ludzie nie istnieją?


Komentarze
Pokaż komentarze