Zaliczam do nich Wschód i Zachód, jako synonimy Rosji i Unii Europejskiej.
Rosja udowodniła swoją deprawację postawą gangsterskiego złamania prawa i własnych zobowiązań strażnika integralności terytorialnej Ukrainy za jej rezygnację z broni atomowej.
Unia Europejska jest w trakcie dowodzenia swojej deprawacji dwulicowością postępowania wyrażaną ostrą retoryką potępiania Rosji za aneksję Krymu i zupełnym brakiem karzących restrykcji ekonomicznych, w obawie o ich zbytnią dokuczliwość dla gospodarki Rosji.
Nie ma sensu powtarzać tutaj argumentów o panicznym strachu Zachodu przed stratami własnych gospodarek spowodowanymi stagnacją stosunków gospodarczych z Rosją, bo to wyczerpująco podają wszystkie gazety.
Dodam jedynie za Włodzimierzem Cimoszewiczem (GW z 22 marca) cytującego premiera Wielkiej Brytanii Dawida Camerona, który zaproponował: „rozważenie czy nie usunąć Rosji z G8, jeśli będzie kontynuowała ekspansję na Ukrainę.”
To wręcz zachęcanie Kremla do dalszej agresji - oświadczył Cimoszewicz. I ja się z nim zgadzam!
W mnogości takich publikacji unika się jednak jak ognia (mniemam, że z poprawności politycznej) wskazania praprzyczyn tej politycznej deprawacji. A są nimi postawy społeczeństw Wschodu i Zachodu obnażające ich zdemoralizowane postawy polityczno-społeczne:
· na Wschodzie: nostalgią sowiecką za wielkomocarstwowymi Sowietami włodarzami ½ świata i militarnym postrachem Zachodu,
· na Zachodzie: degrengoladą moralną, pochodną nadzwyczajnego dobrobytu traktowanego jako wartość najwyższą, którą politycy boja się naruszyć skutkami sankcji gospodarczych wobec Rosji poważna obawą o niepokoje społeczne (strajki, protesty) i utratę władzy.
Czyli mówiąc dobitnie: politycy Wschodu i Zachodu tak tańczą jak im narody grają.
Co to znaczy dla pokoju światowego? Groźne niebezpieczeństwo dwojakich scenariuszy:
Pierwszy: wygenerowani cyniczni ruscy przywódcy - tacy jak Putin - zechcą wyjść na przeciw nostalgicznym „tęsknotom” swoich narodów i wzorem poprzedników z XX wieku, wbrew sprzeciwowi Zachodu będą je realizować militarnie, co skończy się tragedią zagłady atomowej.
Drugi: sparaliżowani podwójnym strachem przywódcy Zachodu: nie sprzeciwią się agresji Wschodu skutecznymi naciskami ekonomicznymi z obawy o obniżenie stopy życiowej swoich społeczeństw i wywołanym z tego powodu gniewu ludu, więc uznają terytorialne zabory Wschodu i poświęcą - w imię dobra narodów Zachodu - wolność tamtych mieszkańców, jako mniejszego zła w perspektywie zła najgorszego, jakim jest wojna.
Czy jest wyjście z takiej sytuacji? Oczywiście, ale pod warunkiem, że przywódcy państw będą rządzić zgodnie z demokratycznym mandatem narodów w interesie państwa, zamiast tylko realizować „społeczne oczekiwania” owych narodów, które w swojej roszczeniowej masowości nie są w stanie ogarnąć globalnych zagrożeń dla świata.
I to jest największa deprawacja współczesnej cywilizacji.
Tę notkę proszę odbierać, jako mój pogląd i mieć razem ze mną (mimo wszystko) nadzieję, że się mylę. Oby!


Komentarze
Pokaż komentarze (24)