Obserwując kampanię wyborczą do PE zastanawia postawa wielu społeczeństw europejskich, które choć są beneficjentami zintegrowanej Europy opowiadają się w znacznej części za jej likwidacją.
Przodują w tym zwolennicy partii narodowo-prawicowych Anglii, Holandii i Francji. W Polsce takie tendencje też są obecne i prezentowane także w ruchach narodowych, choć w sondażach mają dużo mniejsze poparcie niż w krajach wyżej wymienionych.
Te nacjonalistyczno-ksenofobiczne postawy obrazują kiepski stan umysłów wielu europejskich wyborców (także w Polsce), nie rozumiejących, że mija czas wyizolowanych narodowych struktur państwowych nieuchronnie zastępowanych strukturami kontynentalnymi.
To jest kolejny naturalny etap ewolucji ustrojowych współczesnej cywilizacji kontynuowany niejako po dużo wcześniejszym historycznym okresie konsolidacji księstw i małych państewek z czasów Polski dzielnicowej i podobnych jej struktur w Europie zachodniej.
Integrowanie się państw w kontynentalne organizacje gospodarczo-polityczne jest podyktowane postępem technologicznym nie uznającym granic państwowych we wszystkich sferach życia od kultury po militaria. Jasnym przykładem jest technika jądrowa i militarna. Awaria elektrowni atomowej szkodzi swoim zasięgiem narodom sąsiednim choć zamieszkujących terytoria innych suwerennych państw. Zaś technika rakietowa może przenosić broń nuklearną na inne kontynenty i żadne granice jej nie zatrzymają.
Jak w takich uwarunkowaniach poszczególne państwa (szczególnie małe) mogą zapewnić swoim obywatelom bezpieczeństwo? Nie mogą, co dowodzi agresja Rosji na Ukrainę.
Jeżeli w wyborach do PE jakaś część wyborców europejskich tego nie rozumie to znaczy ni mniej ni więcej, tylko to, że zatracili rozum. W Polsce - póki co - ruchy anty integracyjne z Europą są śladowe, ale z tendencją wzrostową, co dowodzi poziom poparcia sondażowego dla Nowej Prawicy Korwina-Mikke.
Inne dziedziny polskiego życia też niepokoją. Np. wniesienia zbiorowego pozwu przeciwko państwu polskiemu o zadośćuczynienie poszkodowanym obywatelom oszukanym przez Amber Gold, to znak, że wnioskodawcy zatracili rozsądek w rozumieniu roli państwa i jego obywateli.
Klienci w pozwie piszą, że sądzili, iż „spółka jest po prostu bankiem działającym na rynku albo nową firmą maklerską. Nie pojawiały się w prasie informacje mogące choćby sygnalizować, że Amber Gold nie jest wiarygodny podmiotem działającym nie legalnie.”
Więc ich zdaniem państwo polskie jest winne, że oni, chciwi, naiwni i nierozgarnięci obywatele myśleli, że zarobią krocie na lokatach powierzonych Amber Gold „bo myśleli, że to legalny bank? Albo zarzut, że w prasie nie pojawiły się informacje o oszukańczych predyspozycjach tego „niby banku”.
Taki poziom myślenia obywateli, jest dobitnym dowodem stopniowego zanikania rozsądku (żeby nie powiedzieć rozumu) wielu ludzi samozwańczo zwalniających się od obowiązku myślenia w oczekiwaniu, że to za nich będzie robić państwo.
Ocenę tej postawy dobitnie określił prof. Zbigniew Ćwiąkalski mówiąc:
„Równie dobrze można mówić, że jeśli ktoś zabije kogoś , to państwo za to odpowiada, bo wcześniej na tę osobę były skargi sąsiadów i państwo nic nie zrobiło.”
Takie reakcje i zachowania społeczne poddają w wątpliwość słuszność popularnej tezy o „zbiorowej mądrości narodu”. Może podane przypadki jeszcze tej tezy nie obalają, bo ostatecznym jej sprawdzianem będzie wynik wyborów do PE i reakcja sądu w sprawie Amber Gold.
Myślę, że nie będzie powodu do zwątpienia w ową zbiorową naszą mądrość.


Komentarze
Pokaż komentarze (17)