Gdyby polską polityką kierowali mężowie stanu to powołaliby koalicję PO i PIS, która dałaby stabilne rządy zdolne „przenosić góry” w skutecznym modernizowaniu kraju goniącego bogate państwa wyprzedzające nas o dziesięciolecia zapóźnień po socjalistycznej stagnacj
Niestety wolą niezbadanych wyroków Boskich jesteśmy pozbawieni mężów stanu zdolnych do zawierania kompromisów w imię nadrzędnego interesu narodu i państwa.
W znanym artykule zatytułowanym „Jesteśmy na zakręcie” (TP nr 46 z 16 listopada) o. Ludwik Wiśniewski konstatuje:
„Po 25 latach wolności jesteśmy skłóceni właściwie na każdym odcinku: w rodzinie, w szkole, w państwie, w Kościele - wszędzie. Coś niedobrego dzieje się na linii katolik-obywatel”.
Na rzecz zmiany tego stanu rzeczy o. Wiśniewski marzy o pojednaniu Polaków w obliczu Królowej Korony Polskie na Jasnej Górze:”
„Moją konkretna propozycja związana jest z pielgrzymką na Jasną Górę […]. Określonego dnia, przed kościołem św. Zygmunta w Częstochowie stają: prezydent, premier, Lech Wałęsa, Jarosław Kaczyński, marszałkowie, przedstawiciele Sejmu i Senatu, osoby, które budowały niepodległość, biskupi na czele z Prymasem i Przewodniczącym Episkopatu… właściwie wszyscy, którzy w naszym kraju się liczą. Alejami NMP wędruje Narodowa Pielgrzymka na Jasną Górę. Po przybyciu następują suplikacje; „Przepuść Panie ludowi Twojemu” - przeprosiny za nasze narodowe i osobiste grzechy. Po suplikacjach następuje „Znak pokoju” - narodowe pojednanie wszystkich ze wszystkimi. Dopiero po tym wybucha wielkie „Te Deum, a na zakończenie coś, co nawiązuje do „ślubów Jana Kazimierza”: oświadczenie, że wszyscy - wierzący i niewierzący, ludzie o polskich i niepolskich korzeniach, ale żyjący tutaj - są braćmi, siostrami córkami wspólnej Ojczyzny i ze wszystkimi, po bratersku chcemy budować Niepodległą Polskę”.
Piękne marzenie o. Wiśniewskiego mogłoby się spełnić gdyby deklarowana wiarą katolicką miłość bliźniego była przez katolików realizowana w praktyce. Niestety uczestnicy życia publicznego z wiodących partii politycznych (PO i PIS) - zdeklarowanych katolików - oczekują tej miłości od innych sami zaś grzmią, karcą, pouczają rywali politycznych z grymasem złości a nawet nienawiści na twarzy, prosząc Jasnogórską Panią o nawrócenie konkurentów siebie uznając za „bezgrzesznych”.
Podział narodu, o którym pisze o. Wiśniewski okazał się we wczorajszych wyborach do sejmików wojewódzkich idealnie proporcjonalny 1/1, co powinno „oświecić” liderów tego wyborczego remisu i posłuchać o. Wiśniewskiego.
Ojciec Wiśniewski konkluduje: „Bardzo chciałbym doczekać takiego momentu”.
Dodam od siebie - ja też. Marzenie to stanie się realne dopiero, gdy nastąpi oświecenia narodu polskiego, który w mądrych wyborach powierzy losy państwa w ręce mężów stanu. Na razie na to się nie zanosi. Nie wolno jednak tracić nadziej - wszak ona zawsze serce krzepi!
PS.
Do artykułu o. Ludwika Wiśniewskiego jeszcze wrócę.


Komentarze
Pokaż komentarze (3)