Uproszczony tytuł notki to wskazówka o złudnej oszczędności na wygrywaniu przetargów przez tanich wykonawców.
Skandal z nowo zainstalowanym, „niedrożnym” komputerowym systemem liczenia głosów wyborczych nie jest żadną „wpadką” tylko polską prawidłowością.
Polska doktryna o obowiązkowych przetargach na przedsięwzięcia finansowane ze środków publicznych wynika z naszej dolegliwej przypadłości polityczno-społecznej o wszechobecnym braku uczciwości wszędzie i u wszystkich.
Bez żadnego wyjątku wszyscy państwowi zleceniodawcy przedsięwzięć gospodarczych czy logistycznych są podejrzani o nieuczciwość wymagającą gęstej sieci kontroli.
Nadużyciom miały zapobiec obowiązkowe przetargi, w których rywalizujący o kontrakty z zamówień publicznych mieli być „czujnym kontrolerem” uczciwości procesów wyboru zleceniobiorcy.
Polska jest jedynym krajem na świecie wydającym więcej pieniędzy na systemy „przeciwdziałające” szwindlom niż domniemane z tego straty.
Wiem co mówię, bo byłem uczestnikiem tego chorego procesu. Urząd, w którym pracowałem musiał wyremontować wiadukt nad magistralą kolejową, no co otrzymał środki finansowe z ówczesnego ministerstwa transportu. Ogłoszono - a jakże - przetarg i wybrano oferenta z innego województwa o dużym doświadczeniu i znakomitej renomie zawodowej, a więc także droższego. Przetarg oprotestowało miejscowe przedsiębiorstwo o nieporównywalnie gorszej renomie wykonawczej sugerując w odwołaniu o „dziwnej” przychylności zleceniobiorcy do dużo droższego, wygrywającego przetarg oferenta.
W tej atmosferze uruchomiono całą procedurę odwoławczą, która opóźniła wykonawstwo o dwa miesiące czyli do listopada, który wszystkich „zaskoczył” wczesno zimową aurą uniemożliwiającą remont dotyczący głównie skomplikowanej nawierzchni drogowej wiaduktu. Koniec roku budżetowego spowodował przepadek „niewykorzystanych” dotacji z ministerstwa i pogrzebał plan remontu aż na dwa lata. Po tym czasie stan wiaduktu uległ takiemu pogorszeniu, że remont kosztował dwa razy więcej niż opiewał kosztorys z pierwszego przetargu.
Państwo te koszty poniosło, kontrole budżetu nie miały zastrzeżeń do jego wykonawstwa - wszystko spokojnie sobie funkcjonowało starym sposobem „zgodności z administracyjnymi procedurami zamówień publicznych”.
Procedury te nie przewidują jednak kolosalnych strat z tytułu przewlekłości je powodujących, czyli wszystko jest OK., tylko podatnik cierpi. Gdyby pierwszy przetarg doszedł do skutku budżet oszczędziłby połowę wydanych pieniędzy na opóźniony remont. No tak, ale doświadczenie dowodzi, że kontrole NIK pierwszego przetargu mogłyby zarzucić urzędowi niegospodarność z tytułu wyboru droższego oferenta remontu wiaduktu.
Ten dłuższy wywód był potrzeby do wykazania absurdalnych kryteriów przetargowych preferujących niską cenę wykonawstwa zamiast jego efektywność gwarantującą wysoką jakość owego wykonawstwa.
PKW jest - w znacznym stopniu - ofiarą tego sytemu, bo kierując się kryteriami ceny zleciła komputeryzację systemu najtańszemu oferentowi (ok.500 tys. zł.), który przebił ceną wszystkich innych. Tym „tanim” wyborem PKW wygenerował dużo większe straty niż wynosiłby koszt droższego wykonawcy.
Zwracam uwagę na obecną aktywność NIK, która w każdym doniesieniu medialnym zapowiada „ścisłą” kontrolę procesu przetargowego w PKW, której efekt nie trudno przewidzieć. Będzie zarzut niestaranności polegającej na wyborze taniego, lecz nie gwarantującego bezawaryjność komputerowego sytemu liczeni głosów wyborczych.
Winni zostaną ukarani dymisjami, opinia publiczna utwierdzi się po raz kolejny o nieudacznej administracji państwowej i wszystko wróci do normy z tym, że prawdziwe, bardzo kosztowne źródło „niegospodarnych” przetargów będzie dalej generować wielkie straty systemy przetargowego, tego systemy, który miał temu przeciwdziałać.
Jest przysłowie o wylewaniu dziecka z kąpielą, które ma pełne odzwierciedlenie w polskiej ustawie o zamówieniach publicznych.
Wartki strumień tej kąpieli mocno bije po kieszeni podatników, ale ca tam, grunt, że pozoruje zaporę mniemanej powszechnej nieuczciwości władz i ich urzędów.
I kto tu błądzi?


Komentarze
Pokaż komentarze (2)