KAWA NA ŁAWĘ
KAWA NA ŁAWĘ
folt37 folt37
544
BLOG

Kawę na ławę o mizerii publicystycznej.

folt37 folt37 Polityka Obserwuj notkę 10

Upadek poziomu polskiej publicystyki medialnej przerósł najgorsze oczekiwania. Chełpienie się instytucji medialnych, publicystów i dziennikarzy o ich publicznej misji rzetelnego informowania i objaśniania ludziom zjawisk polityczno społecznych życia publicznego to zwykła populistyczna paplanina ludzi próżnych i zupełnie wobec siebie bezkrytycznych.

Taka postawa dużego odłamu „czwartej władzy” przynosi krajowi więcej strat niż pożytku. Straty takie są wręcz ogromne głównie w kształtowaniu opinii publicznej nieprawdziwym, wykrzywianym i często zmanipulowanym obrazem rzeczywistości.

Oczywiście są też przekazy rzetelne i prawdziwe, choć w TV emitowane w godzinach najmniejszej oglądalności (nocą), co znaczy, że nie są adresowane do masowego widza, tego widza najbardziej potrzebującego uświadamiania o mechanizmach i realiach współczesnej polskiej rzeczywistości. Wbrew potrzebom społecznym ten najmniej uświadomiony widz - w czasie największej oglądalności - epatowany jest, bezładną, mylącą polityczną papką podczas beznadziejnych kłótni polityków różnych obozów pod batutą „namaszczonego” udawaną troską społeczną dziennikarza prowadzącego.

Wiodącym programem tej telewizyjnej, wprowadzającej u widza (słuchacza) chaos myślowy - zwany populistycznym rozdwojeniem jaźni - jest program w TVN-24 Bogdana Rymanowskiego zwany „Kawa na ławę” przedstawiany, że posiada formułę cotygodniowej politycznej debaty z udziałem czołowych polityków.

Każda taka debata to - w mojej ocenie - stek karkołomnych deliberacji w wykonaniu owych „czołowych polityków” wygłaszających intelektualne herezje oddalone o lata świetlne od prawdziwych przyczyn polskich perturbacji społeczno - politycznych.

Na przykład wczoraj (4.stycznia) „debata” dotyczyła problemu powstałego na linii minister zdrowia i lekarze z Porozumienia Zielonogórskiego w sprawie kontraktów leczniczych na rok 2015.

W debacie omijano jak zarazę wielce naganną postawę lekarzy, którzy niczym tramwajarze (bez obrazy tramwajarzy) postanowili sprowokować gniew społeczeństwa blokadą dostępu do lekarzy rodzinnych i gniewem tym zaszantażować ministra.

Wtórował temu dziennikarz prowadzący debatę ciągłe kierując pytania czy i kiedy pani premier odwoła min. Arłukowicza i czy powinna to zrobić. Kolejną „troską”  p. Rymanowskiego było dywagowanie czy p. premier powinna zastąpić ministra zdrowia w negocjacjach z „zielonogórskimi rebeliantami” i doprowadzić do zgody.

Poruszony przez Jarosława Gowina problem potrzeb finansowych i tworzenia konkurencji na rynku opieki zdrowotnej zwiększeniem prywatnych podmiotów takiej opieki mocno zakłopotał „czołowych polityków”, którzy „zabłysnęli’ pomysłami iście księżycowymi.

Pani Barbara Nowacka (nadzieja lewicy) z typowo lewicową emfazą wyjawiła, że sektor powszechnej opieki zdrowotnej powinien być w zdecydowanej przewadze państwowy, bo prywatny będzie ukierunkowany bardziej na zyskowność niż troskę o zdrowie chorych.

Pan Włodzimierz Czarzasty przerósł sam siebie bezsensownością propozycji zwiększenia pieniędzy na zdrowie ograniczeniem budżetu obronnego państwa. Zaakcentował to podniosłym głosem, że SLD bliższe jest zdrowie społeczeństwa niż wojskowe samoloty.

Ów pozorowany obrończa „prostych ludzi” i przeciwnik prywatnej służby zdrowia liczy chyba na amnezję społeczną dotyczącą jego niechlubnej roli w próbach prywatyzowania TVP 2 znanych pod nazwą „Afera Rywina”, co było powodem odsunięcia od władzy SLD, tej samej partii w imieniu której p. Czarzasty broni społeczeństwo przed „prywatą”.

Czyż może być większy dowód obłudy i kłamstwa? Czyż może być więcej zafałszowanych informacji na temat rzeczywistych przyczyn kłopotów polskiej służby zdrowia?  Siedzący przy stole „Kawa na ławę” przedstawiciele opozycji wypominali PO grzechy konszachtów tej partii z Porozumieniem Zielonogórskim w 2007 r. przemilczając obłudnie własne zaniedbania w czasie swoich rządów.

Dotknięty „amnezją” p. Czarzasty bezwstydnie przemilcza, że winna obecnych kłopotów publicznej służby zdrowia jest jego partia SLD. Mariusz Łapiński SLD-owski minister zdrowia realizując po zwycięskich wyborach w 2001 r. politykę partii, (której wiernym synem, jest W. Czrzasty), zniszczył Kasy Chorych i powołał centralistyczny (czytaj socjalistyczny) NFZ, czyli hybrydę winną wszystkich finansowych nieprawidłowości, których efektem jest obecny kryzys służby zdrowia.

Podobną amnezję wykazał minister administracji i cyfryzacji Andrzej Halicki wstydliwie klucząc w odpieraniu zarzutów o politycznym kontrakcie PO z Porozumieniem Zielonogórskim zawartym w 2007 r.za poparcie wyborcze, co w innej audycji Ludwik Dorn porozumienie to słusznie nazwał „potworem”.

Czy ów publicystyczny bełkot może przybliżyć przeciętnemu Polakowi rzeczywiste  problemy obecnego kryzysu w służbie zdrowia? Jego oddziaływanie jest akurat odwrotne, bo niemiłosiernie miesza ludziom w głowach partyjniacką demagogią wzajemnego obrzucania się odpowiedzialnością za ten bałagan choć wszystkie bez wyjątku partie są sprawcami tego nieszczęścia. 

Obecna polityka informacyjna przemysłu medialnego „czwartej władzy” jest zwykłą korporacyjną machiną biznesową zatroskaną wyłącznie zyskownością swoich informacyjnych produktów, a nie rzetelnością informacyjnej misji w imię podnoszenia świadomości społecznej, od której zależy kultura polityczna narodu i społeczne zachowania wyborcze, główny czynnik wyborczego ustanawiania władzy w państwie. 

Kto przywoła do porządku poza konstytucyjną „czwartą władzę” uzurpującą sobie prawo kontrolowania władz konstytucyjnych?

No właśnie kto?

 

folt37
O mnie folt37

Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (10)

Inne tematy w dziale Polityka