Dzisiaj w nocy zmarł w wieku 90 lata król Abd Allah władca Arabii Saudyjskiej, państwa o surowych regułach religii islamskiej, ale ważnej przeciwwadze dla agresywnego islamizmu, źródła najgroźniejszego terroryzmu świata.
Cywilizacja Zachodu chlubi się (słusznie) wysoko rozwiniętą demokracją stawianą za wzór monarchiom i dyktaturom świata arabskiego gdzie nie ma demokratycznej równości obywatelskiej głównie z rażącą jej dysproporcją między kobietami i mężczyznami.
Bardzo nas to - obywateli Zachodu - bulwersuje, co demonstrujemy z wyższością ludzi kwalifikujących naszą cywilizację do sprawiedliwszego świata. Czy słusznie?
Po transplantacyjnych niepowodzeniach przeszczepiania naszej kultury i demokracji takim krajom jak Afganistan czy Iran, gdzie militarnie przyczyniliśmy się do obalenia islamskich dyktatur, zachwiało się nasze zachodnie zarozumialstwo w wyznawanej pewności, że zanieśliśmy tamtym ludom lepsze, bardziej humanitarne wzorce cywilizacyjne. Ten mit upadł, kiedy w miejsce surowych dyktatorów odrodziły się skrajne jeszcze surowsze ruchy radykalnego islamu w najbardziej ortodoksyjnej formie usprawiedliwiania terroryzmu pod hasłem „śmierć niewiernym” demonstrowanym żywymi bombami z ludzi wierzących, że ich „bohaterski” czyn gwarantuje im - natychmiast po „męczeńskiej” śmierci - Niebiański Raj. Oto lekceważona przez Zachód potęga i moc religii i kultury tkwiących bardzo głęboko w mentalności tamtejszych ludów do tego stopnia, że fanatyzm religijny miast maleć wzrasta.
Rozpatrując politykę zmarłego króla Arabii Saudyjskiej słychać głosy analityków historycznych, że monarcha ów był mądrym i roztropnym władcą doskonale rozumiejących religijne nastroje i mentalność „wyznawców islamu”, którymi trzeba rządzić politycznymi instrumentami bliskimi i pojmowalnymi przez nich, a ukształtowanymi przez wieki wyobrażeniom porządku społecznego.
Arabia Saudyjska jest - na tle całego Bliskiego Wschodu - ostoją takiego ładu, co sprzyja politycznym refleksjom co do dalszych strategii walki z islamskim terroryzmem. Przecież Arabia Saudyjska jest sojusznikiem Zachodu (głównie USA) w walce z terrorystami. To sojusznik stabilny, dużo bardziej wiarygodny niż ustanowione przez Zachód „rządy demokratyczne”.
Może więc „monarchia saudyjska” jest po prostu swoista formą demokracji islamskiej, w której ład społeczno-polityczny jest w zdecydowanej większości społecznie akceptowany (czyli demokratycznie) w imię powszechnie wyznawanej religii i praktykowanej kultury?
Świat ma nadzieję, że mądry zmarły królAbd Allah ibn Abd al-Aziz as-Saudwyznaczył równie mądrego następcę tronu w osobie swojego brata księciaSalmana Ben Abd al-Aziza, który będzie skutecznie kontynuował politykę zmarłego brata.
Arabia Saudyjska jest bardziej potrzebna Zachodowi niż Zachód Arabii. Może, więc fakt ten spowoduje odstąpienie Zachodu od mentorskich pouczeń Arabów i innych ludów Bliskiego Wschodu o naszej nad nimi wyższości, bo praktyka metod rządzenia dowodzi, że nie mamy za bardzo (za dużo) argumentów żeby tę wyższość patetycznie demonstrować.
Życzmy więc powodzenia nowemu władcy Arabii Saudyjskiej.
Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.
Komentarze
Pokaż komentarze (30)