Zamieszanie wokół konstytucji RP, które zainicjował PiS zmianą wokół Trybunału Konstytucyjnego i dalszymi planami zmian ustrojowych wywołało narodową dyskusję, czy demokratyczny ustrój polski zmurszał i wymaga zmian.
Ustrój państwowy ustanawiany zapisami w konstytucji i zatwierdzany przez naród w referendum konstytucyjnym jest konsensem ustrojowym wygenerowanym prawidłami pluralistycznej koegzystencji demokratycznej wszystkich obozów politycznych przypieczętowanej w referendum narodowym.
Takimi mechanizmami powołano do życia w 1997 r. obecnie obowiązującą konstytucję pod rządami, której Polska stała się ważnym, bardzo znaczącym państwem Europy uzyskując status formalnego członka wspólnoty zwanej Unią Europejską, a wcześniej mocno wzmocniła swoje pokojowe bezpieczeństwo stając się członkiem militarnego obronnego Paktu Północnoatlantyckiego.
Jak wielki postęp dokonaliśmy w tym demokratycznym marszu od komunizmu do dzisiejszej zachodnio europejskiej demokracji niech świadczy fakt, że ta wspólnota powołała Polaka na przewodniczącego Rady Europejskiej, którym został były premier Donald Tusk.
Postęp ten mierzony sukcesami gospodarczymi jest jeszcze większy, bo jesteśmy jedynym krajem unijnym, który zachował dobry dodatni wynik gospodarczy w najtrudniejszym kryzysie lat 2008 - 2010.
Te korzyści osiągnęliśmy przy wielkim finansowym wsparciu unijnych subwencji, bez których postęp taki byłby niemożliwy.
Po co więc zmieniać konstytucję? Odpowiedź wydaje się oczywista, a wynika ona z faktu głębokiej demoralizacji klasy politycznej, która utrwalając społeczne nawyki socjalne wyniesione z socjalizmu zabiegała i zdobywała głosy wyborców populizmem socjalnym.
Z tego samego powodu niska kultura polityczna społeczeństwa jest daleka od obywatelskości, której społecznie dotkliwy brak tak określiłem w notce z 29 grudnia:
„O biedny narodzie bądź sobą nareszcie. Nie daj sobie wmówić, że Polska jest twoja. Uwierz. że ona tobie jest oddanie winna, lecz tyje lennikiem jesteś wiecznym. Służ jej zawsze i oddanie, bo nie ona jest dla ciebie - TO TY JESTĘŚ DLA NIEJ!”
No właśnie, ten zgubny populizm polityczny z anty obywatelską postawę roszczeniową, że obywatel nie ma zobowiązań wobec państwa tylko państwo ma same zobowiązania wobec obywatela. Nader często, słyszymy pytanie: czyje jest państwo? Większość polityków uważa, że ich. I trzeba przyznać im rację. Takie cechy ma państwo etatystyczne, o partyjnych strukturach, które natychmiast po wygranych wyborach zawłada wszystkim, co państwowe. A nasze państwo jest właściwie wszędzie: od urzędów, instytutów, mediów, agencji, klinik, spółek państwowych, itd., itp.
Po wygranych wyborach funkcjonariusze partyjni natychmiast przepoczwarzają się w państwowych urzędników, menadżerów, redaktorów naczelnych, prezesów /czegoś tam/, rektorów, ordynariuszy, itd., itp.
Jaka jest, więc rada na likwidację owego państwowego etatyzmu? Prosta, choć może nieco utopijna. Zlikwidować rozdawnictwo tych posad i politycznych synekur. Największymi politycznymi synekurami są mandaty zawodowych posłów i senatorów, funkcje rządowe z wielosettysięczną armią urzędników, zarządy i rady nadzorcze spółek skarbu państwa oraz wszelakie prezesury agend państwowych, itd., itp.
To te posady i synekury są głównym zainteresowaniem partii politycznych, których grono liderskie (dwory, spółdzielnie, itp.) umyśliły sobie sposób na dostatnie źródło utrzymania. Gdyby zlikwidować subwencjonowanie partii politycznych, zawodowstwo parlamentarzystów, sprywatyzować spółki SP, przywrócić prawdziwą samorządność instytucji publicznych, itp. „gniazda” łatwego i miłego życia na koszt podatników nie byłoby owych populistów w polityce. Powstałaby liczna klasa obywatelska (w miejsce socjalnej) zainteresowana tworzeniem propaństwowych partii politycznych przez ludzi z ustabilizowaną sytuacją materialno życiową, nie potrzebujących budżetowych pieniędzy „na życie”, a zainteresowanych jedynie państwem silnym i bogatym z demokratycznym prawem. A siła ta i bogactwo byłoby pochodną prawych obywateli i ich majętności. Wszak od czasów starożytności wiadomo, że państwo jest bogate bogactwem narodu a nie odwrotnie, jak to wmawiają nam współcześni politycy..
Dlatego tak ważne jest przywrócenie narodowi świadomości obywatelskiej, aby powstała demokracja idei i zasad a nie przywilejów!


Komentarze
Pokaż komentarze (4)