Ciekaw jestem czy jest w Polsce jeszcze ktoś, kto słowa ministra Jacka Rostowskiego traktuje poważnie? Osobiście czekam jedynie na trzy informacje: jakie podatki wzrosną, o ile i od kiedy. Wszystkie inne liczby jakie podaje minister, jego enuncjacje i przewidywania traktuję jako zwykły bajer i blagę. Po prostu minister rzuca jakąś liczbę i czeka, publika łyknie czy nie, jeśli łyka to jest w porządku, jeśli nie to za jakiś czas rzucana jest następna liczba, i tak do czasu aż się przyjmie.
Rozumiem trudną sytuację publicystów, którzy wiedzą, że min. Rostowskiego trzeba chwalić, ale jak to robić wobec człowieka, który gromko opowiadając się przeciw zwiększaniu deficytu, deficyt zwiększa, pożycza pieniądze twierdząc, że Polska żadnych pożyczek nie potrzebuje i jest w tak dobrej sytuacji, że sama może pożyczać, obniża podatki wiedząc, że i tak trzeba będzie je podnieść. A to tylko część działań pana ministra. Stąd ciekawą ideą wydaje mi się pomysł publicystów dyskutujących dziś w TOK FM. Mianowicie pochwalili oni (część z nich) ministra za to jak skutecznie i pięknie okłamuje własne społeczeństwo. (P. Wroński: Taka jest rola ministra finansów w trudnych chwilach, że on poprzez optymizm napędza konsumpcję, która napędza gospodarkę.
J. Rakowiecki: Nie mam pretensji do tej psychologicznej gry Rostowskiego, niedobry byłby minister finansów, który byłby największym czarnowidzem, (...) liczą się fakty a nie to, że parę miesięcy temu miał (minister) zbyt szeroki uśmiech.)
Oto wiodący przykład kontrolnej funkcji mediów. Tak trzymać.
Mówiąc szczerze nie wiem czy Jacek Rostowski jest złym czy dobrym ministrem, mam nadzieję, że najlepszym. Wiem jednak, że chciałbym mieć takiego ministra, który mnie świadomie i stale nie okłamuje. Zdziwiłbym się, gdyby min. Rostowski otrzymał kiedykolwiek mój głos w wyborach, nawet gdyby własnoręcznie i samodzielnie zdusił kryzys.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)