"Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać"
E. Hemigway.
A więc stało się. Nadzieja zgasła. Również Platforma oblała test Blumsztajna. Piszę to z ciężkim sercem, bo jeżeli oni zawiedli to komu można zufać? Wcale nie jest łatwo uświadomić sobie, że wokoło sami antysemici, a może i człowiek sam wyssał antysemityzm z mlekiem matki? W takich chwilach zanika nawet wiara w żelazne legiony z yivo Czerska.
Porażająca jest skala czarnosecinności w PO. Zdradka wycięto w każdym regionie, nawet jego własnym, bydgoskim. Największe rozmiary zaś reakcja przybrała na Mazowszu, od wieków znanym z ciemnoty, zacofania i obskuranckiego katolicyzmu oraz w regionie posła kmiota, pozwalającego sobie nawet podczas prekampanii na antysemickie wycieczki.
Nie była też zaskoczeniem teza, iż poziom antysemityzmu zwiększa się wraz z wiekiem badanych. Wśród najstarszych członków PO, mlecznych braci złoczyńców z Jedwabnego Komorowski miał niemal absolutne poparcie.
Mimo wszystko jednak wynik Zdradka osiągnięty w warunkach oczywistej nierównowagi uznać można za sukces. Człowiekowi trzech wywiadów udało się przewerbować na swoją stronę aż ponad 1/3 z tych, którzy w obliczu jawnego głosowania nie schowali się do króliczej nory, o której to okoliczności zresztą Zdradek, stojąc twarzą w twarz z całą Polską nie zawahał się wspomnieć.
Pożegnalne przemówienie Zdradka było kwintesencją elegancji, smaku i dobrej politycznej roboty.
Podsumowując preelekcję premier Donald Tusk wypowiedział wiele pozytywnych opinii i o Zdradku, i o Bronku. Okazało się, że znał ich jesze zanim oni zdążyli o nim usłyszeć. Ile w tym prawdy, a ile podlizywania się trudno mi ocenić. Donald miodowym głosikiem i w samch superlatywach Tusk wyrażał się o samym Zdradku, wzroście jego pozycji w rządzie i w strukturach PO. Niemniej, ... Zdradkowi Sikorskiemu radziłbym rozważyć i wziąć sobie do serca słowa prof. Zyty Gilowskiej:
Donald Tusk to człowiek okrutny.
Geremek, Gilowska, Płażyński, Olechowski, Piskorski, Rokita. Lista ofiar politycznej zemsty Tuska nie jest krótka. To co uderza to żywa i twórcza inteligencja każdego z nich. Możnaby sądzić, że Tusk znajduje jakąś perwersyjną radość w niszczeniu lepszych i mądrzejszych od siebie. Być może zresztą to czyni go tak popularnym w rozumiejącej to społeczności lemmingów.
Patrząc na Zdradka w PO przychodzą mi do głowy dwa powiedzenia:
Nie rzuca się pereł między wieprze
Wlazłeś między wrony kracz jak i one.
Rację ma FYM pisząc o dziejszych zarządcach PO ciemniaki. Tak się złożyło, że ludzie o walorach intelektualnych co najwyżej średnich, dorwali się do kasy i władzy i teraz patrzą wilkiem wokół, próbując zawczasu dziabnąć tych, którzy, w ich mniemaniu, dybią na ich stołki. Ofiarą takich zachowań może stać się Zdradek Sikorski. Od czasu wstąpienia do PO Zdradek zrobił wiele, by zrównać się z resztą. Zaczął "sadzić", moralne karły, dożynania, robić z siebie bufona i prostaczka (w ciemno stawiam też, że zaczął kląć, chlać wódę i przestawać z pracownicami zamtuzów), jednak, moim zdaniem, jełopy z dziada pradziada szybko wyczują przebierańca i skończyć się to może dla Zdradka jak w "Malowanym ptaku" Kosińskiego.
Wcale nie jest łatwo skutecznie ukryć maniery i prawdziwą arystokrację ducha, nawet z pomoca fotografów z TVN.
Tak więc Zdradku keep smiling, ale miej oczy dookoła głowy.
Nie pękaj Zdradku!!!
Jesteśmy z Tobą.
Komentarze
Pokaż komentarze (4)