Szacun dla Olejnik

Monika Olejnik przez wielu jej krytyków uznawana była za dziennikarkę będącą na bakier z obiektywizmem. Podkreślano jej przychylność dla polityków aktualnego obozu rządowego stojącą w sprzeczności z agresywną i mocną krytyką w stosunku do przedstawicieli dzisiejszej opozycji.
W dzisiejszym programie Pani Redaktor po raz kolejny zadała kłam paszkwilom, rozsiewanym m.in. przez mniej zaradnych, często zawistnych kolegów po piórze. Udowodniła, że obce są jej słowa takie jak serwilizm, koniunkturalizm, uległość wobec władzy czy jakiegoś obozu politycznego. Najważniejszym zaś wyznacznikiem jej dziennikarskiej misji jest kultywowanie kontrolnej funkcji mediów. Dziennikarka podążyła tu kursem wyznaczonym przez tygodnik „Polityka”, który, w trosce o standardy państwa demokratycznego, odważnie prześwietlał ministra rządzącej partii, narażając się na poważną krytykę ze strony prorządowej klaki.
Gościem Moniki Olejnik był marszałek sejmu Bronisław Komorowski, polityk zwykle hołubiony prze tzw. salon. Pani Redaktor rozpoczęła od najważniejszego obecnie problemu, czyli walki z kryzysem światowym. Widzowie mogli poznać paletę rozwiązań, jakimi rządząca większość zamierza złagodzić skutki kryzysu oraz ogólną filozofię postępowania rządu.
Potem, wbrew przewidywaniom niektórych, nie było nic o nieaktualnej już sprawie członkostwa Macierewicza w komisji ds. Olewników, o PiS-ie, Palikocie i modnym ostatnio ministrze Czumie. Monika Olejnik spytała o związki marszałka Komorowskiego ze sprawą tzw. kupna aneksu do raportu komisji ds. WSI. Padły pytania o spotkania marszałka z negatywnie zweryfikowanym płk WSI L. Tobiaszem i płk Lichockim, b. szefem kontrwywiadu wojskowego PRL. Ile było tych spotkań, kiedy miały miejsce, dlaczego marszałek zmieniał zeznania w prokuraturze, jak można pomylić się o kilka miesięcy odnośnie terminu spotkań, dlaczego marszałek Sejmu nie powiadomił organów państwa o podejrzeniu związków Aleksandra Lichockiego z rosyjskim wywiadem; dlaczego spotkał się z osobą pozostającą w kręgu takich podejrzeń. Dlaczego marszałek odmawiał spotkania z komisja sejmową, mimo iż w stosunku do szeregowych posłów kilkakrotnie podkreślał, że jest to ich obowiązek. Czy Marszałek znał treść aneksu, co sądzi sprawie dziennikarza Wojciecha Sumlińskiego. Marszałek wił się jak piskorz, a Monika Olejnik, zgodnie ze swoją manierą nie odpuszczała żadnego pytania powtarzając je po kilkakroć, z góry niwecząc pijarowskie uniki Komorowskiego.
Dawno już nie widziałem tak ostrej i konsekwentnej rozmowy z politykiem oraz tak dociekliwego dziennikarza. Z pewnością potwierdzi to każdy kto słyszał ten wywiad.

Poniżej lilnk do zapisu rozmowy ze strony tvn

http://www.tvn24.pl/-1,1587192,0,1,komorowski-ipn-slucha-pani-zosi-z-kiosku,wiadomosc.html