Przesilenie

Dziwne rzeczy ostatnio się dzieją. W trakcie powyborczej miłosnej fiesty nagle przyszedł kryzys, w który nikt nie chciał wierzyć nawet wówczas gdy w budżecie zaczęło brakować pieniędzy. Z nowym rokiem PiS zmienia wizerunek, by pozyskać centrowy elektorat, wszczynając m.in. parawyborczą kampanię klipowo – bilbordową, a kwitący dotychczas, niczym pączek w maśle, rząd Tuska zostaje brutalnie zaatakowany przez jeden ze swoich filarów tygodnik Polityka. W mediach zaczynają pojawiać się stonowane ale systematyczne sygnały, że rząd rządzi źle, a w jednolitofrontowej, fachowej i pragmatycznej PO wybucha z nagła głęboki spór światopoglądowy o eutanazję i in vitro.  

Karuzela wystartowała po publikacji TVN, kolejnej podpory PO. Otóż telewizja wyśledziła że premier jak co tydzień grał sobie w piłkę, a tymczasem w sejmie trwały głosowania. Wkrótce ukazuje się artykuł o nepotyzmie w PSL atakujący bezpośrednio chwalonego dotąd za umiar i fachowość najważniejszego lidera ludowców. Chwilę później artykuł posądzający senatora PO o wykorzystywanie pozycji politycznej do nabijania prywatnej kabzy. Teraz zaś wyraźna sugestia, ze Janusz Palikot robił przekręty wyborcze i bardzo poważne oskarżenie SLD o branie grubych milionów od biznesmena wspomaganego bezpośrednio przez rosyjską mafię.

W ciągu 2 tygodni nagle wylało się tyle niekorzystnych dla tzw. antypisu przekazów ile nie miało wcześniej miejsca w ciągu ponad roku odkąd sprawuje on władzę w Polsce.

Moim zdaniem nie jest to przypadek. Jak uczy doświadczenie, publikacje atakujące ważnych polityków czy biznesmenów, liderów frakcji czy ugrupowań, i to publikacje w mediach mainstreamu, to jedne z najbardziej widocznych śladów poważnej walki grup o poważne interesy.
Najprawdopodobniej więc mamy oto do czynienia z najpoważniejszym jak dotąd kryzysem w koalicji rządzącej Polską. O co idzie gra? Tego niestety nie wiem. Nie potrafię się też domyśleć. Zwykle takie rzeczy powinny być widoczne z kontekstu. Jaki jest obecny kontekst? Czyszczenie mediów z dziennikarzy sympatyzujących z PiS, negocjacje nad uchwaleniem ustawy medialnej, która umożliwi to, z czego wykluła się afera Rywina, czyli prywatyzację/rozbrojenie części mediów publicznych. Puszczane tu i ówdzie koncepcje o przyjęciu do rządu SLD, lub adsorbcji tej partii do PO tudzież anihilacji, poszerzanie mocy rażenia PO o znane nazwiska z SLD i katoprawicy. Kwestia opcji walutowych. Dążenie PO do odebrania partiom finansowania z budżetu. Walka o schedę po Tusku. Może dzielenie subwencji na walkę z kryzysem. A może rzeczy, o których dowiemy się niebawem.
Kontekst ma to do siebie, że najważniejsze rzeczy wychodzą post factum.

W krajach demokratycznych to opozycja jest od tego by w ten czy inny sposób wskazać prostym wyborcom o co idzie gra. Jeśli opozycja zawodzi zostają wolne, niezależne media. Mam nadzieję, że któryś tych elementów zadziała.