Aby wszyscy w Polsce mogli grillować

Wreszcie kampania wyborcza ruszyła do przodu, wreszcie skończyły się podchody, a zaczęło jawne zabieganie o poparcie społeczne, wreszcie partie wysuwają kandydatów, wreszcie ujawniają program, wreszcie z otwartą przyłbicą każdy pokazuje o co w Polsce będzie walczył, co dla niego ważne, a co najważniejsze. W zalewie haseł pustych, nudnych, przeintelektualizowanych czy odwrotnie prostych i bez polotu, na uwagę zasługuje przewodnia myśl Prezesa Kaczyńskiego: walczymy o to aby wszyscy w Polsce mogli grillować.

Hasło na pierwszy rzut oka może się wydać nieco dziwaczne, wręcz śmieszne, ale jednocześnie trudno nie przyznać mu oryginalności, a gdyby się w nie wczytać nieco dokładniej (o czym niżej) to może i nawet więcej. Słowem od razu widać talent dr Migalskiego. Koncepcja grilla jako swoista egzemplifikacja niepodległościowych dążeń Narodu Polskiego, może przejawiać się na różnych poziomach, poziomach, dodajmy, niedostępnych dla młodych, wykształconych z wielkich miast. Ci bowiem, na grilla mówią już barbecue, a na Prezesa, Yo, Nigga. Hows Doin?

Gwoli ścisłości analogiczna lecz nie identyczna idea już kiedyś była, mawiał pewien Pan z bródką, że socjalizm to władza rad plus estryfikacja, dziś widać, że IV RP to władza Pis plus grillowanie. Na cóż bowiem komuś elektryfikacja, jak nie ma co do garnka włożyć, a grill to nie tylko ciepło, rodzina, pies i babcia w eutanazyjnym wieku karmiona musztardą, ale także kiełbaska, szaszłyczek i udko kurczaczka, posypane rumiana posypką wprost z Tesco. By jednak polska kiełbasa się mogła smażyć, potrzeba węgla, zaś jak mawiał poeta: A węgiel to koks, to antracyt… I tym sposobem znów jesteśmy przy sprawach przemysłu polskiego, blokady eksportu mięsa, górnictwie, hutnictwie (grille są ze stali), a nawet przemyśle chemicznym (torebki jednorazowe). Kibice piłkarscy mogą zaś sobie przypomnieć, że w lidze angielskiej grillowaniem określa się również pewne czynności mające na celu pomeczowe odstresowanie angielskich piłkarzy, więc może też chodzić o to biały chrześcijanin, mógł sobie od czasu do czasu poopiekać polską blacharę na ruszcie.