Leonid Sawin
Choć naukowcy i politycy różnych krajów posługiwali się terminem „wielobiegunowość” głównie w znaczeniu kontrastującej teorii dwubiegunowego lub bipolarnego świata drugiej połowy lat 90. XX wieku, lub w kontekście krytyki USA, przesłanki dla teorii wielobiegunowości powstały już dużo wcześniej. Dziś multibiegunowość, czy wielobiegunowość stanowią kluczową koncepcję dla zrozumienia nowej globalnej sytuacji.
Tym niemniej, pozostają pytania, na które do tej pory nie dano jasno sformułowanych odpowiedzi. Pytanie czysto empiryczne – ile będzie biegunów? A także, jaka jest różnica pomiędzy siłami względnymi? Szereg państw jest gotowych przyłączyć się do grona państw tworzącego dany biegun, na przykład, Indie niebezpodstawnie rozszerzają chiński punkt widzenia pięciobiegunowego świata do sześciobiegunowego, a kraje południowo-wschodniej Azji wolą mówić nie o narodowych zrzeszeniach, a o regionalnych grupach. W tej perspektywie Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) może w pełni występować jako samodzielne centrum siły. Nie można także zapomnieć o potencjale Afryki i Ameryki Łacińskiej.
Komentarze
Pokaż komentarze