Iran na krawędzi

Bartosz Mroczkowski

W zasadzie nikt już nie widzi dyplomatycznego rozwiązania napięć na linii Iran-Zachód. Pytanie brzmi tylko, kto zaatakuje pierwszy.W definicję ataku na państwo Teheran wpisuje się już od dawna (biorąc pod uwagę, że sankcje naruszają niezależność państwa w świecie ogarniętym globalizacją), jednak do tej pory w miarę skutecznie radził sobie ze sporymi ograniczeniami nakładanymi przez Radę Bezpieczeństwa.

Wprzeciwieństwie do regionalnych super-państw, jakimi w Europie są np. Niemcy, Francja, Wielka Brytania, w Azji pacyficznej – Japonia, Korea Południowa, Chiny (chociaż borykają się ze swoją integralnością i znacznymi różnicami w społeczeństwie) czy Australia, Iran całości władzy nie eksportuje, a skupia się na swojej integralności. Po ośmioletniej wojnie irańsko-irackiej, Teheran systematycznie rozbudowywał zdziesiątkowaną armię. Czynnikiem, który sprawił, że ta droga jest kontynuowana, jest szereg zagrożeń, wynikających z obecności USA w regionie – wrogiego Iraku oraz rosnącej w siłę Arabii Saudyjskiej. W zasadzie perskie państwo jest zagrożony na każdej flance.

Więcej: http://www.geopolityka.org/analizy/1333-iran-na-krawedzi