Klocki lego budują jego EGO.

Jej nieuporządkowanie można wytłumaczyć tym, iż ona sama, na oczach czytelnika rozważa okoliczności swojej życiowej katastrofy... 

Opowiada swoje banalne historię. Tłumaczy krok po kroku jak w kulinarnym przepisie na żeberka, co stało się z nią, gdzie zgubił się on, kiedy umarło coś co nigdy się nie urodziło.

Ma pięć palców. Pięć palców plus ten podświadomy szósty. ten podświadomy szósty, którym w marzeniach zapina jego kurtkę, by się nie przeziębił, ten szósty, którym wkłada mu do buzi zgniłego pomarańcza.

Wie, że nie jest już małą dziewczyną. Wie, że wypadałoby się pozbierać, poukładać na nowo. Że życie to klocki lego. Klocki lego, w których faceci nie obrażają się, tylko dbają o swoje EGO, a kobiety udają na siłę feministki. Myślą, że tym sposobem na siłę udowodnią, że są nie do przebicia, nie do zniszczenia... A tak naprawdę są kruche. Potrzebują męskiego ramienia, dotyku ust. A gdy już się trafi jakaś zagorzała "sucz" to i tak czy siak, kiedyś będzie musiała "rozładować napięcie".  Więc po co pieprzyć, krzyczeć, malować i tak nic niedające plakaty, że jesteśmy paniami świata. Możemy się nazywać tą piękną płcią. Zgadzam się z tym. Ale czy byłybyśmy nią, gdyby nie ta druga? Musi być ktoś brzydszy, żeby poczuć się przy nim ładniejszym...

TAKIE ŻYCIE  BEJB!

Zaakceptuj swojego męża, chłopaka, narzeczonego, kolegę, chłopca do którego platonicznie wzdychasz. Zaakceptuj każdego. To nic nie boli i nic nie kosztuje. I co teraz wyjedziesz mi z tekstem, że kosztuję Cię to masę nerwów?! A nie pomyślałaś ile kosztuje tamtego przeciętnego szatyna to, że w każdy weekend nieudolnie zaprasza Cię do kina, a w podzięce dostaje co najwyżej jednego nic nie znaczącego buziaka w policzek...

Chwilka, czy ja znów stanęłam w obronie chłopców?

Czy stanęłam w obronie tych wszystkich skurwieli, którzy bez celowo lub celowo przewinęli się przez moje życie?!

Okazuje się, że tak. 

Okazuję się, że banalną do bólu historię mojego życia właśnie opowiedziałam.