Kłamstwo opatulone chęcią naprawy i dobrej pornografii życia.

 

Nie wiedziała od czego zacząć.

Grubson gdzieś w tle śpiewał, że ma dla niej klucz i, że są w stanie tylko razem coś naprawić.

Na pasku wyświetlała się tona nowych, zbędnych w jej życiu wiadomości.

Było ich miliony. Nie chciejących się nawet samemu przeczytać wiadomości. Niepotrzebnych, nie uszczęśliwiających jej w żadnym stopniu.

Gdzieś myślami przeniosła się bardzo daleko. Gdzieś na południe między Szwajcarią, a Hiszpanią. Tam w tym małym, niepozornym miasteczku rzygała nieświeżymi oliwkami, a on przykładał jej zimny kompres na głowę. Byli nijacy w swoim byciu. Tak na prawdę to może ich w ogóle nie było?

Paradoksalnie nigdy nie walczyła o wolność. Jest jednostką jak każdy inny szary człowiek. Nie nosi flagi, bo flag już na ogół nikt nie nosi. Nie wystawia gołej klaty, by ją rozstrzelano, bo teraz gołą klatę prezentuje się jedynie w filmach porno, gdzie wystawiając jesteś jedynie rozstrzeliwany przez oczy napalonych piętnastolatków.

W życiu każdego z nas jest jedna niewypowiedziana tajemnica. Przeczytała na demotywatorach i zdała sobie sprawę, że jej życie w całości składa się z niewypowiedzianych tajemnic. Że wiecznie kłamie, a wszystkim dookoła sprzedaje wymyślone przed snem bajki. Tak na prawdę ona nie istnieje. Jej życie to jeden wielki wymysł, historyjka, którą z dnia na dzień układa w swojej głowie tak jak by pisała książkę.

Gdyby była choć trochę bardziej ambitna może lepiej ułożyła by to swoje życie.

Ale ona nie jest ambitna. Ona jest zawzięta, a swoją zawziętością traci życie, które przelatuje jej przez palce jak piasek.

Więc czym możesz zabłysnąć w tym podłym świecie?

Kłamstwami.

Więc ona idzie kłamać dalej.

To jak Kochany, naprawimy to? Proszę...

Tak? 

Miło z Twojej strony, tylko szkoda, że ja już zaczęłam kłamać...