Straszne rzeczy dzieją się w państwie polskim. Za trzeciego roku panowania Donalda Tuska sejm – jak mawiają, za przeproszeniem – tylnimi drzwiami, przez pomyłkę przegłosował przepisy, które mają zezwolić parom homoseksualnym zawieranie związków małżeńskich. Aż się zatęskniło za oświeconymi czasami liberum veto, kiedy to każdy szlachcic mógł stać na straży moralności ciemnego ludu. Dzisiaj czasy są jednak inne, a gejowskie lobby groźne jak nigdy.
Gdy państwo ingeruje w życie prywatne dorosłych ludzi niemal zawsze musi dojść do kuriozalnych sytuacji. Gdy państwo zagląda jednak do łóżek obywateli robi się już groteskowo. Tak właśnie jest w temacie dyskusji o prawach homoseksualistów w Polsce. Paweł Poncyliusz z PJN stwierdził, że pary homoseksualne na pewno nie skończą na chęci legalizacji swoich związków i na pewno następnym krokiem będzie chęć adopcji dzieci tak jak na zachodzie Europy. Jak stwierdził jak się „złapie za palec, to się będzie ciągnęło całą rękę”.
W tej argumentacji dziwi fakt, że poseł Poncyliusz nie zauważył, że w odróżnieniu od parlamentów zachodnioeuropejskich w naszym parlamencie konserwatyści znacząco przeważają a więc paralela jest dość wątpliwa. Zastanawiające jest również saamoograniczanie się konserwatystów. Czemu PJN i inne prawicowe partie nie chcą zabronić homoseksualistom spotykania się, czy uprawniania seksu? Tak w ogóle to powinno się zakazać homoseksualizmu, aby oddalić groźbę pochwycenia przedmiotowego palca przez libertyńskich homoseksualistów. Przecież skoro tolerujemy dyskryminację w imię wyższych wartości moralnych, to dlaczego nie wzmocnić tej ochrony?
Poseł Gowin z PO stwierdził, nieco rozżalony, że źle się stało, że poprawka PIS-u przepadła (w ustawie chciano ponownie wpisać, ze małżeństwo to związek kobiety i mężczyzny). Na szczęście – jego zdaniem -jedna furtka (zamek) wystarczy. Polska moralność jest, więc bezpiecznie chroniona, a geje mogą, co najwyżej całować konserwatystom klamkę do drzwi ich moralności, niezależnie od tego jak by to perwersyjnie nie zabrzmiało.
Połowie z PIS-u jednak jak zwykle najoryginalniej krytykowali poczynania rządu. Poseł Hoffman np. stwierdził, że takie ustawy nie powinny być uchwalane w roku beatyfikacji Jana Pawła II (sic!). A za rok, to co innego – wymyśli się inną wymówkę.
Jak to często bywa z obawami konserwatystów – patrz kampania przed wejściem Polski do UE czy przed przyjęciem Traktatu z Lizbony – po czasie okaże się, że nic polskim, konserwatywnym i katolickim wartościom nie grozi. Geje i lesbijki będą dalej dyskryminowane a groźba zmasowanego ataku na instytucje rodziny zostanie oddalony.
A swoją droga dziwi, że 1-2% homoseksualnego społeczeństwa tak bardzo zagraża 98-99% Polaków, że ci muszą prawem ingerować w ich życie prywatne? Jakie to musi być wygodne dla konserwatystów-heteroseksualistów zrzucać odpowiedzialność za rozwody, seks przedmałżeński i rosnącą ilość związków pozamałżeńskich na nieco zastraszoną, nierzucającą się w oczy i niedysponującą prawie żadną siłą polityczną grupę homoseksualistów?



Komentarze
Pokaż komentarze (2)