Liberte Liberte
566
BLOG

Jan Radomski: Bajka, w którą przyjemnie uwierzyć

Liberte Liberte Polityka Obserwuj notkę 4

 Dlaczego słowa Elżbiety Bieńkowskiej tak oburzyły część opinii publicznej? Ponieważ przypomniały nam starą bajkę: „daleko stąd, za Odrą, znajduje się kraj, w którym wszystkie drogi są idealne, a pociągi zawsze przyjeżdżają punktualnie”. Miliony Polaków żyją w przeświadczeniu, że inne kraje są płynącymi mlekiem i miodem krainami, a tylko u nas zdarzają się problemy. Jak wszystkie dzieci, nie chcemy dorosnąć i zmierzyć się z prawdziwym światem.

            Zacznijmy od dwóch zagadek – zastanówmy się, o jakich krajach mowa. Wiele lat temu pewne miasto organizowało igrzyska olimpijskie. Ich ozdobą miał być futurystyczny stadion uwieńczony blisko dwustumetrową wieżą. Niestety, do dnia otwarcia nie poradzono sobie nawet z rozpoczęciem (!) budowy wieży, nie założono także dachu. Ceremonia odbywała się na wielkim placu budowy z warunkowo uzyskaną zgodą na wpuszczenie kibiców. Po zakończeniu imprezy wykonawca nie chciał wznowić budowy, konflikt spowodował sześcioletnią (!) przerwę, w czasie której część stadionu zdążyła spłonąć. Ostatecznie dach i wieżę wzniesiono niemal dokładnie dwanaście lat po tym, jak ostatni sportowcy opuścili wioskę olimpijską. 

            I dopiero wtedy zaczęły się prawdziwe kłopoty – najpierw kawałek wieży spadł na murawę, później okazało się, że dach został źle zaprojektowany i nie działa, co wymusiło gruntowną przebudowę całej konstrukcji. Dopiero piętnaście lat po zakończeniu igrzysk stadion stał się w pełni funkcjonalny: z wieżą i działającym dachem. Kibice nie zdążyli się nim jednak długo nacieszyć, ponieważ już po kilku tygodniach dach zawalił się, a ważący 55 ton (i znów – !) blok betonu poważnie naruszył bryłę, przez co stadion został ponownie wyłączony z użytku. Dach został obudowany, ale po czterech latach… zawalił się jeszcze raz. Ostatecznie przebudowy i naprawy okazały się droższe niż sam stadion, za co zapłacili głównie palacze papierosów, na których nałożono dodatkowy podatek. Cały trud okazał się bezcelowy, ponieważ dziś stadion nie ma stałego najemcy i używany jest wyłącznie sporadycznie.

            Druga, także sportowa, zagadka będzie znacznie łatwiejsza. Trzydzieści lat po opisywanych wyżej igrzyskach olimpijskich w zupełnie innym miejscu organizowano kolejne wydarzenie sportowe, tym razem piłkarskie mistrzostwa świata. Władze postanowiły wykorzystać tę okazję do stworzenia w stolicy dużego lotniska, które rozwiązać miało komunikacyjny chaos – do tej pory trzymilionowe miasto obsługiwane było przez trzy przestarzałe porty lotnicze. Szybko zorientowano się, że nawet rozpoczęcie budowy do 2006 roku (bo mówimy o mundialu sprzed ośmiu lat) nie jest realne, dlatego ostateczny termin przesunięto o cztery lata.

Później „ostatecznych terminów” było jeszcze kilka – mówiono o pierwszej połowie 2011 roku, czerwcu 2012, a także marcu i wrześniu 2013. W pewnym momencie wydawało się, że jest już tuż-tuż, na obwodnicy ustawiono nawet znaki, kierujące na nowe lotnisko, które później musiano w pośpiechu przekreślić, ponieważ kierowały zirytowanych turystów do zamkniętego ogrodzenia. Niedawno okazało się, że kolejny „ostateczny termin” – kwiecień tego roku – nie zostanie dotrzymany. Sytuacja jest tak patowa, że nikt nie chce nawet powiedzieć, kiedy lotnisko zostanie otwarte. Nieśmiało mówi się o pierwszej połowie przyszłego roku, ale najbardziej prawdopodobny wydaje się przełom 2015 i 2016 roku.

Lotnisko to oczywiście słynny Berlin-Brandenburg, buńczucznie nazwany już portem lotniczym imienia Willy’ego Brandta. Pierwsza historia opowiadała o stadionie olimpijskim w Montrealu, mającym przypieczętować ekonomiczny sukces kanadyjskich igrzysk, które okazały się największą finansową klapą w historii sportu. Przypomnijmy – mówimy o Kanadzie i Niemczech – kolejno 9. i 18. najbogatszych państwach na świecie (biorąc pod uwagę PKB per capita), budujących swoją infrastrukturę nieprzerwanie od kilku pokoleń.

Ktoś może powiedzieć, że te dwa przykłady to zabłąkane blotki w talii pełnej asów i jokerów. To nieprawda – można ich wymienić znacznie więcej. Stan infrastruktury drogowej w USA przyprawiłby wielu z nas o ból głowy – według ostatnich raportów ponad 70 tysięcy amerykańskich mostów grozi zawaleniem i nadaje się do natychmiastowego remontu. Niemcy od blisko osiemdziesięciu lat próbują ukończyć obwodnicę Monachium, której południowo-zachodnia cześć nie jest nawet rozpoczęta. Każdy, kto przyjrzałby się niemieckiej A4 – także budowanej od lat 30. poprzedniego stulecia – zobaczyłby pomiędzy Kreuztal a Kirchheim ponad stukilometrową dziurę. Wszystko wskazuje na to, że my zakończymy budowę naszej „czwórki” znacznie szybciej niż zachodni sąsiedzi.

Tak samo jest z pogodą – zima uderza we wszystkie kraje, bez wyjątku. W zeszłym roku część belgijskich pociągów na kilka dni została całkowicie wyłączona z ruchu, kilkukrotnie zamknięto największe europejskie porty lotnicze, a Paryż został sparaliżowany przez wielokilometrowe korki. Kilka dni temu w Berlinie zabrakło karetek pogotowania, pacjentów musiały przewozić wozy strażackie oraz nieoznakowane samochody policji. Czy ktoś wyobraża sobie, jak zareagowałaby polska opozycja, gdyby coś takiego wydarzyło się w Warszawie?

Przyjemnie jest wierzyć w bajkę, że gdzieś na świecie wszystko jest idealne. Można wtedy niepowodzenia przerzucić na nieudolny rząd, a samemu uciec od odpowiedzialności. Rzeczywistość jest jednak inna – problemy dotyczą każdego. My musimy w kilkadziesiąt lat nadrobić dystans, który bogatsze kraje wypracowywały przez lata. Nie powinniśmy mieć złudzeń, że na końcu tej drogi czeka na nas utopijna kraina. Na drogach nadal zimą będzie gołoledź, a wiosną pojawią się dziury, pociągi nadal będą się spóźniać, a niektóre inwestycje okażą się kompletną klapą. Tak jest wszędzie.

Jak mówią Amerykanie: shit happens. Niezależnie od tego, gdzie się mieszka, w Niemczech, Kanadzie czy Polsce. Musimy to zrozumieć. W tym kontekście słowa Elżbiety Bieńkowskiej „sorry, ale taki mamy klimat” były najlepszym, co mogło nam się przytrafić.

 

Twitter:@jwmrad

Blog:radomski.na.liberte.pl

Liberte
O mnie Liberte

Nowy miesięcznik społeczno - polityczny zrzeszający zwolenników modernizacji i państwa otwartego. Pełna wersja magazynu dostępna jest pod adresem: www.liberte.pl Pełna lista autorów Henryka Bochniarz Witold Gadomski Szymon Gutkowski Jan Hartman Janusz Lewandowski Andrzej Olechowski Włodzimierz Andrzej Rostocki Wojciech Sadurski Tadeusz Syryjczyk Jerzy Szacki Adam Szostkiewicz Jan Winiecki Ireneusz Krzemiński

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (4)

Inne tematy w dziale Polityka