7 lutego 2014 roku rozpoczęły się zimowe igrzyska olimpijskie w Sochi. Zanim jednak zaczęła się impreza można było sądzić, iż chodzi w niej o geopolitykę, terroryzm, malowanie trawy, czy deblowe toalety. Niewielu komentatorów wspominało o tym, co może nas czekać pod względem sportowym.
Dla wielu kibiców igrzyska olimpijski to jedyna okazja – raz na 4 lata – aby móc zobaczyć dyscypliny sportowe, nigdzie indziej nie transmitowane. Sporty zimowe miały zawsze duży problem w zbudowaniu własnej renomy. Udało się skokom narciarskim oraz biegom, za sprawą Adama Małysza i Justyny Kowalczyk. Takiego szczęścia nie miał snowboard, łyżwiarstwo szybkie, czy chociażby hokej.
Warto zadać pytanie, czemu Telewizja Polska nie interesuje się dyscyplinami sportowymi, które mimo wszystko uprawia liczna rzesza ludzi w kraju i na świecie? Standardowa odpowiedź, bo się nie opłaca. I trudno, żeby się opłacało, skoro brakuje funduszy na sprzęt, szkolenia, wyjazdy, obiekty. Brak rozgłosu to brak sponsorów, a co za tym idzie mała szansa na wyniki, jak mawiał klasyk i koło się zamyka.
Gdzie to Sochi?
Wróćmy do tematu samych igrzysk. Dotychczas olimpiady można było odnaleźć na kilku kanałach telewizyjnych. Z reguły były to Telewizja Polska oraz Eurosport. W ramach Europejskiej Unii Nadawców prawa do transmisji były odsprzedawane po preferencyjnych cenach. Od niedawna MKOl zdecydował o wypuszczeniu ich na wolny rynek, co poskutkowało tym, że zostały one zakupione przez firmę SportFive. Francusko – włosko – niemieckie konsorcjum istniejące od 2001 roku, które jest monopolistą na rynku praw do transmisji meczów piłki nożnej. Od teraz staje się niepodważalnym dyktatorem na rynku sportowo – medialnym.
Telewizja Polska transmituje Sochi 2014
Na całe szczęście prawa do transmisji zakupiła Telewizja Polska SA. Jesteśmy uratowani! Zasiadamy wszyscy przed telewizorami i włączamy od samego rana relację z Sochi, zamiennie na kanałach TVP1 i TVP2. Od 2012 roku możemy je odbierać w formacie HD, co naprawdę zachwyca. Wszystko w dużej rozdzielczości i żywych kolorach. Czołówka piękna. Następnie blok reklamowy. Jeden lek na biegunkę, drugi na popęd, trzeci na rzucenie palenia. Mija kolejne kilka minut. W końcu powrót do studia. Faza gadających głów, mija trochę czasu, a tuż po niej pierwsi sportowcy i zimowy entourage. 20 minut, znów powrót do studia, tym razem nie tylko widz, ale i prowadzący jest zdziwiony, spoglądając w kamerę przerażonym wzrokiem. Okazuję się, iż wszystko to było spowodowane chęcią wyemitowania kolejnego bloku reklam.
Państwowa Telewizja broni się jedynie dość dobrą transmisją w Internecie i aplikacją na smartfonach, choć i ona nie jest bezbłędna. Mimo wszystko szkoda, że widzowie telewizyjni są zmuszeni oglądać transmisje ze zmagań sportowców z opóźnieniem, poprzedzane niekończącymi się blokami reklamowymi, poprzecinane Agrobiznesem oraz Modą na Sukces. Smutne konsekwencje komercjalizacji.


Komentarze
Pokaż komentarze (3)