Ostateczne rozwiązanie kwestii palestyńskiej

Trudno zaprzeczyć, że zamordowanie blisko 300 pasażerów malezyjskiego Boeinga, to tragedia, jakich mało. Zrozumiałe, że w polskich mediach jest to temat nr 1, bo dotyczy wojny toczącej się blisko naszych granic. Ale trudno też zrozumieć, dlaczego prawie przemilczane są równolegle dziejące się wydarzenia na Bliskim Wschodzie. Przecież w tym samym czasie pejsaci zbrodniarze realizują plan ostatecznego rozwiązania kwestii palestyńskiej. Getto w Gazie, za wysokim murem i drutami kolczastymi dymi, Arabowie, w większości cywile giną setkami dziennie w wyniku żydowskiej polityki odpowiedzialności zbiorowej (skąd oni to znają?), a społeczność międzynarodowa się tym specjalnie nie przejmuje. Biura turystyczne dalej sprzedają wczasy w kurortach na izraelskim wybrzeżu, gdzie odór rozkładających się i palonych ciał nie dochodzi.

O ile na Ukrainie można mówić o wojnie, obie strony dysponują umundurowanymi oddziałami wojskowymi i ciężką bronią, o tyle w Gazie trwa ewidentne ludobójstwo, eksterminacja narodu palestyńskiego. Proporcja sił jest tam zbliżona do tej z powstania w getcie warszawskim. Może pejsaci wyczuli moment i kiedy świat ekscytuje się ogromem cierpień setek rodzin zabitych pasażerów Boeinga oraz losem pociągu wiozącego zmasakrowane zwłoki, postanowili wymordować jak najwięcej Palestyńczyków nie będąc na czołówkach doniesień medialnych. Czy brakuje uczciwych dziennikarzy, którzy nie obawialiby się przylepienia łatki „antysemita” i uczciwie opisali zbrodnie i okropieństwa, jakich dopuszczają się Żydzi?

Może i Żydzi będą chwilowo zadowoleni, jacy to są przebiegli i sprawni w masowym zabijaniu, ale mam przeczucie, że ta parszywość prędzej czy później odbije się na nich bardzo negatywnie. Nienawiść Arabów upodlonych życiem w getcie, teraz wzmocniona poprzez owe masowe mordy może zaowocować odwetem, o jakim się paru ostatnim pokoleniom nie śniło. Oni nie mają już nic do stracenia, dla wielu jedynym celem życia jest zemsta. Technika, w tym technologie masowego rażenia idą naprzód szybciej niż ewolucja środków przeciwdziałania. Jestem pewien, że Arabom nie zabraknie ani środków finansowych, ani determinacji, a kwestia wejścia w posiadanie broni, która może spowodować odparowanie większości mieszkańców Izraela, butnych dzisiejszych reprezentantów zamieszkującej tam „rasy panów”, to tylko kwestia czasu. Zegar już tyka.