Recital polskiej głupoty

 

Kiedy rosyjska prokuratura umorzyła śledztwo w sprawie zbrodni katyńskiej i uznała to wydarzenie za zbrodnię pospolitą w Polsce zakrzyknięto z oburzenia Jak to? Przecież to był w sposób oczywisty akt ludobójstwa

Nikt nie miał wątpliwości, co do 22 000 pomordowanych rodaków przez NKWD na rozkaz Stalina.

Poprawność polityczna sprawiła, że co do 150 000 pomordowanych na Wołyniu i Galicji Wschodniej nie ma już takiej pewności. Co prawda faktem jest, że rzezi dokonano na niewinnych mężczyznach, kobietach, starcach i dzieciach tylko z tego powodu, że byli Polakami, ale przecież wraz z Ukrainą organizujemy Euro 2012, stręczymy naszych wschodnich przyjaciół do UE i NATO.

Słowo ludobójstwo nie chce politykom najwyraźniej przejść przez usta. Krygują się, lawirują, kręcą wszyscy od prezydenta, marszałka sejmu, po posłów, od Karskiego, przez Nitrasa i Iwińskiego do abp Życińskiego. Premier Tusk jak zwykle głosu nie zabiera, bo nie wiadomo, jaką opcję wybrać i jak na to w sondażach zareaguje opinia publiczna.

Kiedy ksiądz Tadeusz Sakowicz-Zaleski powiedział, że Wołyń dla Polaków był tym czym holokaust dla Żydów metropolita lubelski zagrzmiał

 

„nie można cierpień innych narodów stawiać na tym samym poziomie, operując słowem holokaust jako synonimem tragedii"

Bez owijania w bawełnę dano wyraźnie do zrozumienia, że co prawda wszystkie narody są równe, szowinizm i nacjonalizm to zło, z tym jednak zastrzeżeniem, że istnieje jeden naród bardziej wartościowy od wszystkich pozostałych i porównywanie cierpień kogokolwiek do tragedii jego przedstawicieli to bezczelność.

Wianuszki z pomordowanych polskich dzieci wiszące na wołyńskich drzewach nie mogą przesłaniać nam faktu, że ich cierpienie nijak nie dorównuje cierpieniom dzieci żydowskich mordowanych przez Niemców z uwagi na ich niższość rasową.

Wszystko jasne. Rozumiem już, dlaczego od 1993 roku Kuroń i spółka z GW na czele wzywali do wybaczenia Ukraińcom, wybrania przyszłości, nie jątrzenia i nie rozdrapywania starych ran, a jednocześnie naukowcy z Instytutu Nauk Prawnych PAN za zlecenie MSWiA sporządzili pracę „Monitorowanie treści rasistowskich, ksenofobicznych i antysemickich w polskiej prasie”. Wynika z niej wyraźnie, że zbrodnię antysemityzmu popełnia każdy, kto publicznie odważy się wybaczać holokaust.

Jak z tego wynika nie ma przebaczenia, aż do końca świata dla tych, którzy mordowali Żydów. Co do narodów gorszego sortu, takich jak Ormianie, Polacy, Tutsi czy jacyś tam Hutu można rozpatrywać odpuszczenie win w zależności od sytuacji politycznej i rekomendacji autorytetów z Gazety Wyborczej czy samego abp Życińskiego.

Rocznica ludobójstwa na Wołyniu ukazuje nam miałkość i moralne dno polskiej klasy politycznej.

Rosja zaciera ręce i cieszy się z kolejnego polskiego strzału we własne kolano.

Ciekawe jak po tym recitalu głupoty i poprawności politycznej, któryś z tych „mężyków stanu” będzie mógł wiarygodnie mówić o ludobójstwie w Katyniu, skoro rzeź na Wołyniu na dziś ludobójstwem nie jest?