Niebieski blues - Część X - blog Zygmunt Jan Prusiński

NIEBIESKI BLUES - część dziesiąta
Dział: Kultura Temat: Literatura

Zygmunt Jan Prusiński

W SOBIE JAK NAJGŁĘBIEJ

Gabrieli Joannie

Kwitniesz dla mnie kobietą.
Kapelusik zakładasz ten który lubię,
wiesz też że dla mnie kobieta w sukience
jest cudownym świętym obrazem.

Poszaleję z tobą na ganku.
Wypijemy wytrawne wino na fali toastów,
a potem zaniosę cię nagą do sypialni
i złożę ci ukłon kochanka.

Tylko nie zamykaj oczu.
Patrz na mnie z dołu kiedy będę tańczył
w tobie specjalnie wybrany rytm -
poczujesz mnie jak trawa deszczu!

16.10.2010 - Ustka
Sobota 20:05

SPACER Z POETĄ

Monice Cudak

Motto: Zaprosiła mnie bym jej towarzyszył w wierszu

Jej cudowna cisza,
ma taką - choć muzyka w niej gra.

Iskrzy oczami -
liście drzew jej się kłaniają.

Spontaniczna jak ruch,
tańczy przy mnie biodrami.

Chce się przypodobać -
czyni to z białymi gwiazdami.

Otulam Monikę myślami,
wpisując do księgi Słowa Szeptu.

Całuję ją po szyi -
liście patrzą i się uśmiechają...

Erotyk - erotyk pieśni;
moje przywołanie w niej,

jak ptak powracający
cichutko dotykam jej gniazda.

17.10.2010 - Ustka
Niedziela 7:49

A TAM PÓJDĘ Z TOBĄ

Iwecie Lidzbarskiej

Drzewa, trawy i twoje włosy
a huragan robi swoje.
Drzewa się bujają wściekłe,
trawy niemalże płaczą,
a ty z bujnymi włosami
przechodzisz granice myśli.

Gdzieś w pobliżu jestem,
piszę niewinny Erotyk.
Skomplikowane zaklęcie
obezwładnia rytm wiersza.
Chcę dotrwać do końca,
by myśl wtopić w tobie.

Iweto, ukryjmy się przed wichurą,
chcę dotrzeć głębiej,
by nadać sens miłosnym ruchom!

17.10.2010 - Ustka
Niedziela 8:53

POCZUJ MNIE W WIERSZU

Iwecie Lidzbarskiej

Po kolei przejdziemy koleiny,
oglądaj w nich życie są ważne.
A dalej za leśnym poszumem
dla ciebie miękka polana,
gdzie na niej spoczniemy.

Będziesz moją publicznością.
Przed tobą stanę i zadeklamuję
wiersz o poziomkach i żuczkach,
o wiewiórkach i danielach -
będą też sonety miłosne.

Rozgość się Iweto,
tyle czasu mamy dla siebie.
Pokochamy to co obok i w nas
...w majestatyczną podróż
potrzeba zgody i czułości.

17.10.2010 - Ustka
Niedziela 10:59

MEWY, TY I GITARA

Natalii Hollińskiej

Na ten wieczór
zaproszony przez ptaki,
zapraszam cię Natalio.

Załóż wieczorową suknię,
będę w zielonym garniturze,
o krawacie nie zapomnę.

Zatańczymy na brzegu morza,
boso oczywiście bossa novę -
muszę cię czuć blisko...

Gdy zmęczysz się,
zapalę cygaro kubańskie,
prezent od Anity - pasierbicy.

Wspaniała to dziewczyna,
niedawno odwiedziła mnie,
była na moich urodzinach.

Dzisiaj grałem na gitarze,
kilka standardów zaśpiewałem -
"Sunny" to wieczna piosenka.

Natalio, chcę cię kochać na piasku,
wystarczy ułożyć się jak nocna gitara.

17.10.2010 - Ustka
Niedziela 17:35

SNY MOJE NIE SĄ NA PRÓŻNO...

Katarzynie Lisek

Gwiazdy wybierają człowieka.
Każdy ma gwiazdę - opiekunkę.
Jeśli mam i ja takową gwiazdę,
to na ziemi opiekunkę Kasię.

W snach widzę ją ożywioną.
Chodzi po mieście i czyta
ptakom moje nowe wiersze -
ogarnia ją przeto szczęście.

Kochamy się rzadką miłością,
nie spotkasz owej na ulicy.
Wręcz każde słowo to dziecko
- dbamy o naszą rodzinę.

Sny moje nie są na próżno,
oswobodzone płyną do niej.
A każda literka oznacza -
ślad ukojenia w sercu.

18.10.2010 - Ustka
Poniedziałek 6:33

POGODNA W MOIM WIERSZU

Gabrieli Sieradzkiej

Ożywiam się kiedy widzę ciebie
w kolorze rzadkim.
Ten mały upust jak mały kamyk
gdzieś zatrzymał czas
i odpoczywa w trawie.

Rozwidniam twoje ciało,
zegar czyni ruchy stałe.
Dążę w twoim kierunku,
dotknąć cię jak mgła rosę. -

Jesteś blisko wokół myśli,
Erotyk się rodzi w moich rękach.
Obezwładniam kobiece udręki,
w szale fal tańczę z tobą
- czy sny bywają silniejsze?

Wejdź w mój intymny świat,
okaż namiastkę czułości
nie tylko do tego kamyka -
przywołaj mój rysunek
o różowej miłości...

Gabrielo z moich dawnych wierszy,
sławię twe ciało ostrym blaskiem! -
Rozgość się w Kolczastym Lesie,
przytul mnie i zaśnij we mnie,
następny wiersz się rodzi!...

18.10.2010 - Ustka
Poniedziałek 7:42

TAM GDZIE GÓRY Z OKNA WIDAĆ

Gabrieli Sieradzkiej

Jesteś w Szczyrku.
Wygrzewasz się myślami o mnie,
czasem narysujesz głębiej w skale
moją twarz z wąsami.

Odpoczywasz tam.
Sanatoryjne pogaduszki z obcymi,
zerwany liść w parku na pamiątkę
a jednak czekasz na wiersz.

Gabrielo, dotykam twoje piersi -
jakże ważne są one dla mnie.
Opiekuję się nimi, wiem kiedy
je całować, całować.

A pośrodku nas jest mała tajemnica,
małe ziarenko, które wyrośnie
kiedyś w piękne drzewo dla ptaków.

18.10.2010 - Ustka
Poniedziałek 21:46