Z życia salonowca

Co mamy dziś w codziennym menu?

Jest poeta, na którego nikt specjalnie nie zwraca uwagi. Ponieważ mierny z niego wieszcz, próbuje zabłysnąć, prezentując wdzięki dupy własnej żony.

https://www.salon24.pl/najnowsze/3

 Nie bardzo wiem, na co liczy, bo reklamowany model ma już swoje lata i wyraźne ślady zużycia. Czyli taka już trochę przechodzona ta dupa. To trochę tak, jakby zachęcać do przejażdżki zabytkowym oldmobilem. A może przesłanie jest zupełnie inne?

Autor-poeta w swój poetycki sposób daje nam do zrozumienia, gdzie nas ma.

Właściwie nie powinno to nikogo dziwić. Jak mówi stare powiedzenie: tam, gdzie diabeł sam nie może, tam babę pośle. Potencjalnemu odbiorcy pozostaje więc wybór: śmiać się z poety czy z obiektu jego promocji. Moja rada byłaby prosta: zmień model. Będziesz miał czym się pochwalić. I czym się podzielić.

Przy salonowym stoliku pojawiają się jednak również tematy poważniejsze, zahaczające wręcz o podstawy psychiatrii. Ciekawym tematem pracy magisterskiej mógłby być na przykład:

„Wpływ katastrof lotniczych na stan psychiczny osób trzecich na podstawie przypadków zaobserwowanych w losowo wybranym salonie internetowym”.

Czym bowiem wytłumaczyć maniakalne bombardowanie czytelników wciąż tymi samymi opowieściami? Codziennie to samo. Raz z bliska, raz z daleka. A gdy temat zaczyna nużyć nawet najbardziej cierpliwych odbiorców, następuje nagła zmiana narracji. Trzeba wejść w rolę męczennika. Policja, sądy, prokuratura, wszyscy rzekomo ścigają męczennika.

Gdyby jednak bohater tej opowieści potrafił spojrzeć na siebie z odrobiną uczciwości, mógłby zadać sobie pytanie, dlaczego w tym pościgu zabrakło psychiatry. Nie po to, żeby karać. Po to, żeby pomóc.

I na tym chyba zakończę.

Mam gdzieś pod ręką kajecik z obrazkami. Chyba sobie go pooglądam. Znajdują się tam obiekty znacznie ciekawsze od tych polecanych przez poetę. Albo poszukam filmu o jakiejś katastrofie lotniczej. Może o porwaniu samolotu, może o zamachu. Kilka takich już widziałem.

Wszystkie dobre.

A dlaczego w ogóle napisałem tę notkę?

Bo salon bez dup i wariatów byłby miejscem nieznośnie nudnym.

P.S.