Jak 'przepraszają' Żydzi..

Drobnym drukiem na samym końcu głównej strony portalu gazeta pl. Dzienniakrz TOK FM przeprasza za kłamastaw i konfabulacje. Najwyraźniej wykonuje wyrok sądu, który brzmiał zapewne, mniej więcej tak, że przeprosiny musza być zamieszczone na głownej strony portalu gazety - i może jeszcze w radio TOK FM, ktoś słyszał?. Jak widać przeprosiny zostały umieszczone, ale nikt ich tam nie znajdzie. Bo przecież nikt na koniec portalu nie zagląda. Kto by tam przewiła się przez rekalmy kotków, śmiesznych zdjęć, rozkoszynych dzidziusiów, występy celebrytów, reklam seksu (to ciekawe na marginesie, że Agora regularnie promuje seks - na głównej stronie portalu dostępnej również dla dzieci... (co na to rzecznik praw dziecka?) i to bez żadnych ostrzeżeń, wielkie nagłówki i obrazki biją po oczach, a przecież dzieciaki ponieżej lat 18 też oglądają ten portal nie tylko interię i onet (gdzie też jest tak samo), seks, cycki i kotki...i rekalamy gier. Więc.. nikt na sam dół strony nie zgląda, chyba, że przycisk myszy zablokuje się na chwilę, a nawet jeśli zaglądnie to może mieć problem z odczytaniem przeprosiń. Cóż, jaka nacja takie obyczaje, takie też sposoby przeprosin. Tak to właśnie wygląda w wykonaniu Żydów, nie liczcie, że kiedyś coś się zmieni, że nauczą się zachowywać jak ludzie z odrobiną honoru, że nauczą się przepraszać za kłamstwo i przestaną tworzyć fakty medialne, produkować KODy, i żydowskie partie Razem - potrzebne im tylko do walki politycznej o włądzę i pieniądze. To się nie zmieni na pewno. Chyba, że Bóg, w którego i tak nie wierzą po raz kolejny nawiedzi ich holokaustem. Oczywiście wyrok sądu został wykonany, jakby, nie ma się do czego przyczepić, jest czarno na białym, zgodnie z orzeczeniem Sądu - i zapewne tylko sąd i oskarżony o tym wiedzą - a jak nie można przeczytać przeprosiń, to znaczy, że nie wie sie jak TOK FM potrafi kłamać. Dlatego takie pzeprosiny powinny być nie tylko na głownej stronie ale też na samej górze portalu Agory, która jest właścicielem TOK FM Tak wygląda żydowskie krętactwo w praktyce. Nic nowego, czyż nie?