Donald Tusk ma ponoć dosyć niekończących się dyskusji o in vitro i rozpoczął sprawdzanie czy da się unormować prawnie procedury zapłodnienia pozaustrojowego przy pomocy rozporządzeń. Sprawa jest dość kontrowersyjna i raczej nie spodobałoby mi się takie rozwiązanie, choć miałbym tu powód do cichej satysfakcji.
Mało kto pamięta, że katechezę do szkół też wprowadzono kuchennymi drzwiami, stawiając społeczeństwo przed faktem dokonanym. Wtedy były protesty, a potem długie lata cisza, dopiero ostatnio, gdy ludzie zaczęli sobie uświadamiać ile to kosztuje (oraz jak bardzo łamane są przy okazji prawa obywatelskie), zaczęły się protesty. Ale to dygresja.
Czemu Donald Tusk miałby decydować się na taką drogę, drogę na skróty? Marek Siwiec zasugerował wprost, że Tusk chce uniknąć rozłamu w Platformie. Moim zdaniem to przesada. Póki PO ma wysokie notowania, to nikt nie będzie ryzykował, że po wyborach będzie musiał się rozstać z konfiturami jakie daje władza. Nawet, a nawet tym bardziej, z takiego powodu jak światopogląd. Marek Jurek jest jeden.
Co nie oznacza, że ta myśl w głowie Donalda Tuska się nie kołacze. Jednak dekretowanie regulacji prawnej in vitro rozporządzeniem nie ma na celu zapobiegania rozłamowi w tym momencie. Bo tego ryzyka jeszcze nie ma i długo nie będzie (PO musiałaby trwale spaść w sondażach poniżej 15% poparcia albo niżej). Donald Tusk chce raczej uniknąć tego, by partyjna opozycja konserwatywna mogła jeszcze raz dokładnie się policzyć i upewnić do do swojej siły.
Innymi słowy mówiąc, Donald Tusk chce zapobiec zniknięciu kolejnych drobnych niuansów odróżniających PO od PiS. Spora część elektoratu wciąż się bowiem nabiera na pozornie większą liberalność światopoglądową Platformy.
A swoją drogą, to ja rozumiem, że prawica nieustannie nawiązuje do tradycji II RP, ale może dekrety, czyli rozporządzenia z mocą ustawy (w skrócie rzecz ujmując) nie są najlepszym wzorem do naśladowania?
Do następnego (?)
Intel-e-gent
Komentarze
Pokaż komentarze (1)