Parad(ny) problem

Z "marszami równości" jest to samo co z domaganiem się eutanazji przed sądem, Ludzie którzy doskonale zdają sobie sprawę z prostego faktu iż: coś z nimi jest nie tak...usilnie domagają się akceptacji (bo akceptacja oznacza uznanie czegoś za normę - a bycie "normalnym" daje asumpt do pozbycia się tego przykrego wrażenia że to co robią jest złe).
Dlatego ciągle afiszują się ze swoim zboczeniem, niczym pijak zamęczający otoczenie swym pijackim bełkotem, w którym usiłuje opowiedzieć nam o swoim życiu, w taki sposób byśmy mu współczuli, by mógł usłyszeć najważniejsze dla niego słowa, że jest porządnym człowiekiem i tylko jego otoczenie to skur..syny. I nie wystarczy im raz, chcą tego ciągle, stale, wciąż, to bez przerwy trzeba im powtarzać, trzeba to do nich krzyczeć - tak głośno by zagłuszyć ten przykry, deprymujący wewnętrzny głos, który stale się w nich odzywa, a który przez fundamentalistów zwany jest ...sumieniem!