"Umiłowani, napominam was, abyście jako pielgrzymi i wychodźcy, wstrzymali się od cielesnych pożądań, które walczą przeciwko duszy: prowadźcie wśród pogan życie nienaganne, aby ci, którzy was obmawiają jako złoczyńców, przypatrując się bliżej dobrym uczynkom, wysławiali Boga w dzień nawiedzenia".
1.List Piotra 2,11-12.
Druga część 1. Listu Piotra wyjaśnia nam, w jaki sposób mamy w codziennym życiu urzeczywistniać nasze królewskie kapłaństwo i jak możemy składać świadectwo o naszym Panu wobec otaczających nas ludzi. Jako chrześcijanie powinniśmy spełniać to zadanie na każdym stanowisku, w różnych okolicznościach i w każdej dziedzinie życia - czy to jako żony, czy jako mężowie, zatrudnieni, przełożeni, obywatele naszego państwa, w kręgu wierzących i niewierzących.
W swoich pouczeniach apostoł Piotr, przeciwnie niż apostoł Paweł, nieustannie to podkreśla, Dlaczego? Ponieważ tak właśnie wygląda nasze codzienne życie - znajdujemy się co chwilę w otoczeniu innych ludzi, w najróżniejszych sytuacjach. Ale wszędzie mamy to samo wzniosłe zadanie, aby nieść światło Boże i świadczyć o naszym Panu.
Piotr nazywa adresatów listu rozproszonymi wychodźcami. Ci Żydzi, którzy wierzyli w Jezusa Chrystusa, żyli na obczyźnie, gdzie byli cudzoziemcami. Jest to dosłowne znaczenie tego wyrażenia. Niemniej jednak ma ono również głębsze znaczenie, które dotyczy wszystkich chrześcijan - jako obywatele nieba wszędzie na tej ziemi jesteśmy obcymi. Sam Pan Jezus powiedział o swoich uczniach w Jana17: "oni są na świecie" [w.11], ale "nie są ze świata" [w.16].
Nasze pielgrzymowanie ma dwa aspekty. Po pierwsze zewnętrzny - jako chrześcijanie powinniśmy naszym życiem pokazywać, że na tej ziemi jesteśmy przechodniami. O tym czytamy w 1. Piotra 1,17. Nie angażujmy się zatem niepotrzebnie w ludzkie organizacje - czy to o politycznym, kulturalnym, czy też religijnym charakterze. Jednak jest jeszcze drugi aspekt, w powyższym wierszu - wewnętrzny. W sercu potępiamy roszczenia mieszkającego w nas grzechu. W ten sposób wstrzymujemy się od cielesnych pożądliwości.
Jak możemy urzeczywistniać tę prawdę każdego dnia? Patrząc na życie Tego, który zstąpił z nieba, aby wypełnić swe dzieło, po czym powrócił tam. Od żłobka aż po krzyż Jezus Chrystus zarówno zewnętrznie, w stosunku do innych ludzi, jak i wewnętrznie, w sercu, żył jako pielgrzym, sam Pan nieba!
Źródło: Kalendarz Chrześcijański


Komentarze
Pokaż komentarze