"Podobnie wy, żony, bądźcie uległe mężom swoim, aby, jeśli nawet niektórzy nie są posłuszni Słowu, dzięki postępowaniu kobiet, bez słowa zostali pozyskani, ujrzawszy wasze czyste, bogobojne życie. Ozdobą waszą niech będzie to, co zewnętrzne [...] lecz ukryty wewnętrzny człowiek z niezniszczalnym klejnotem łagodnego i cichego ducha".
1. List Piotra 3,1-4
W jaki sposób żona może urzeczywistniać swoim zachowaniem królewskie kapłaństwo [1. Piotra 2,8]? Po pierwsze - zajmując swoje stanowisko w uległości wobec męża. Nie jest to modny pogląd, ale jako wierzący chcemy trzymać się Biblii. Gdy wierzące kobiety sprawują w małżeństwie wyznaczoną im przez Boga rolę, ma to zawsze błogosławione skutki. Po drugie - prowadząc życie, które nacechowane jest nie wieloma słowami, lecz bogobojnością i czystością - czyli usilnym zabieganiem o to, by nie czynić czegoś, co nie podobałoby się Panu.
Piotr mówi o mężach, którzy nie są posłuszni Słowu. Może chodzić tu o niewierzących mężów - o taką sytuację, kiedy podczas trwania związku małżeńskiego nawróci się jedynie żona [dla wierzącej kobiety wyjście za mąż za niewierzącego nie wchodzi w rachubę, jak czytamy w 2. Kor. 6,14]. Wówczas poprzez miłe Bogu postepowanie i zajęcie swego stanowiska w uległości wobec męża, może być dla niego świadectwem i pozyskać go dla wiary. Niestety, jest również możliwe, że i wierzący mężowie nie są posłuszni Słowu. Biblia pokazuje nam przykłady, w których żony były bardziej duchowe niż ich mężowie. Pomyślmy chociażby o żonie Manoacha [Sędz. 13] czy o Elżbiecie, żonie Zachariasza [Łuk. 1]. Również i w takiej sytuacji żona nie powinna wynosić się nad męża, strofować go i pouczać, lecz w uległości wieść bogobojne życie. W taki sposób bez wielu słów może pozyskać swego męża dla prawdy.
Piotr był żonaty [1.Kor. 9,5], nie dziwi więc, że wiedział iż kobiety chętnie się stroją. Ozdoba niewiast jest ważnym elementem ich królewskiego kapłaństwa. Niemniej jednak Bóg nie chce, aby przyciągały wzrok mężów przez zewnętrzne ozdoby. Wierzące kobiety nie powinny zwracać na siebie uwagi wymyślnymi fryzurami, nieskromnym ubraniem czy biżuterią. Powinny - jak przystoi im - wyróżniać się przez wewnętrzne ozdoby cichego i łagodnego ducha.
Źródło: Kalendarz Chrześcijański


Komentarze
Pokaż komentarze