"Tak błogosławić cię będę, póki życia mego [...]. A usta moje będą cię wielbić radosnymi wargami".
Psalm 63,5-6
Byłoby pięknie, gdyby struny naszego serca ciągle rozbrzmiewały melodią na chwałę Bożą! Jednak z natury jesteśmy niezdolni do uwielbiania Boga. Aby stało się to możliwe, musi nastąpić całkowita zmiana w naszym życiu. Wielbić możemy Boga dopiero wtedy, gdy Go poznamy, gdy nie obciąża nas dług naszych grzechów i gdy możemy z ufnością wznosić swój wzrok na Niego, ponieważ On nam wszystko wybaczył.
To dokonało się w życiu wielu ludzi - również w życiu pewnego studenta. Trafił on na jeden ze szpitalnych oddziałów z ciężkim uszkodzeniem kręgosłupa. Leżeli tam sami młodzi ludzie i panowała niezbyt dobra atmosfera - niezadowolenie, dwuznaczne żarty, wzajemne złośliwości. Ku zdziwieniu innych pacjentów leżących na sali, młody człowiek na swojej szafce postawił kartkę z napisem: "Oto przykazałem ci, abyś był uprzejmy i pełen ufności". Gdy na salę weszła pielęgniarka, po raz pierwszy nie usłyszała pod swoim adresem żadnych uwag, zaś podany obiad pacjenci zjedli bez zbędnego narzekania.
Lekarz wyjaśnił młodemu studentowi i jego rodzicom konieczność operacji, która w związku ze skomplikowanym uszkodzeniem kręgosłupa niosła za sobą duże ryzyko powikłań. Przyjęli tę wiadomość pełni wiary, będąc świadomi prowadzeni i woli Boga.
Gdy student leżał już na stole operacyjnym, jeszcze przed podaniem narkozy oświadczył wobec wszystkich: "Teraz poznaję, cieszę się i wysławiam Boże miłosierdzie!". Nigdy już nie wybudził się z narkozy. Z chwałą na swoich ustach odszedł do domu - do swojego Pana
Źródło: Kalendarz Chrześcijański


Komentarze
Pokaż komentarze